Ֆրանսիան վերջերս հայտարարել է 8.5 միլիարդ եվրոյի ներդրման մասին՝ մինչև 2030 թվականը անօդաչու թռչող սարքերի և հրթիռների պաշարները 400 տոկոսով ավելացնելու համար․ գրել է Euronews-ը։

Ժամանակակից պատերազմներն անօդաչու թռչող սարքերը սպառում են շատ ավելի բարձր տեմպերով, քան ավանդական զինամթերքը: Ուկրաինան օրական օգտագործում է մոտավորապես 9000 անօդաչու թռչող սարք, ամսական՝ մոտավորապես 270.000 միավոր: Գնահատականները ցույց են տալիս, որ Իրանը կարող է օրական արտադրել մոտավորապես  «Շահեդ» տեսակի 400 ԱԹՍ ՝ ամսական մինչև 12.000 միավոր հզորությամբ: Այս հոսքը ԵՄ-ին մղում է դեպի զանգվածային արդյունաբերական արտադրություն, քանի որ անօդաչու թռչող սարքերի առկա պաշարները և ձեռքով արտադրությունը չեն կարողանում համընթաց քայլել մարտադաշտում կորուստների հետ։

Համապատասխանաբար արձագանքելու անկարողությունը ստեղծում է ռազմավարական կախվածություն արտաքին մատակարարներից, ինչպիսիք են ԱՄՆ-ն կամ Չինաստանը։

Այս խոցելիությունը հակազդելու համար ԵՄ-ն մեկնարկել է 2026 թվականի Եվրոպական անօդաչու թռչող սարքերի պաշտպանության նախաձեռնությունը (EDDI), որի նպատակն է մինչև 2027 թվականը կառուցել բազմաշերտ, 360 աստիճանի փոխգործունակ անօդաչու թռչող սարքերի դեմ պայքարի համակարգերի վահան։

Ռազմավարական և միջազգային հետազոտությունների կենտրոնի ռազմական վերլուծաբաններն անօդաչու թռչող սարքերը նկարագրում են որպես տասնամյակների պատերազմական գործողությունների ամենաաղետալի տնտեսական տեղաշարժերից մեկը։ Նախկին հակամարտություններում միայն առաջադեմ ուժերն էին գերիշխում օդում, բայց դա փոխվեց Լեռնային Ղարաբաղի պատերազմի ժամանակ, երբ ադրբեջանական ուժերը անօդաչու սարքեր օգտագործեցին հայկական տանկերն ու հրետանին համակարգված կերպով ոչնչացնելու համար։

Գազայի հատվածում և՛ պետական ուժերը, և՛ ոչ պետական գործիչներն օգտագործում են փոփոխված առևտրային անօդաչու սարքեր հսկողության և հարձակումների համար։ Այժմ նույնիսկ համեմատաբար փոքր կամ վատ հագեցած խմբերը կարող են իրականացնել օդային գործողություններ, ինչը նվազեցնում է արդյունավետ ռազմական ուժի արգելքը։