Անհոգ հանգստի վերջին նոտաներն է հնչեցնում օգոստոսը, և պատրաստվում ենք նորից դիմավորելու սեպտեմբերը։ Այն իր հետ բերում է հույսեր և մտավախություններ, որոնք կրթության ոլորտի պատասխանատուների համար առաջնահերթ ու կարևոր են։ Առաջին անգամ դպրոց հաճախող երեխայի համար այդ օրը թաթախված է առաջին դասագրքի բույրով, առաջին ուսուցչի ժպիտով, առաջին անգամ նոր վայրում լինելու խանդավառությամբ։

Նորից ու նորից կարևորվում է լավ կրթություն ստանալու ժամանակի հրամայականը, պիտանի ու կարողունակ մարդ լինելու ձգտումը։

Քաղաքակրթության ստեղծման օրվանից կրթության և դաստիարակության գործը եղել և մնում է առաջնային պետության կայացման գործում։ Հզոր կրթությունը ենթադրում է խելացի և ուժեղ անհատներից կազմված հասարակություն, որոնք իրենց գիտելիքներով ու կարողություններով կնպաստեն համընդհանուր բարեկեցությանը։

Արդեն երրորդ տարին է՝ ՀՀ ԿԳՄՍ  նախարարության կողմից իրականացվող նորամուծությունները և օրենսդրական փոփոխությունները նպատակ ունեն մեղմելու կրթական ոլորտի թերությունները։ Ցավոտ հարցերը շատ են՝ հին և նոր դասագրքեր, միջնակարգ մասնագիտական կրթությամբ մանկավարժներ, կենսաթոշակային տարիք ունեցող ուսուցիչներ, կամավոր և պարտադիր ատեստավորում։ Տպավորությունն այնպիսինն է, որ ամեն ինչի մասին քաջատեղյակ վերևներում շտապում են ամեն ինչ անել միանգամից։ Սակայն սևակյան «Ինչ լինում է, թող որ լինի միանգամից» խոսքն այս դեպքում խառնաշփոթ է առաջացնում ու երկընտրանքի առաջ կանգնեցնում բոլորին ։

Դասագրքերը փոխվել են մասամբ և կլինեն հասանելի հոկտեմբեր-նոյեմբեր ամիսներին, թեմատիկ ծրագրերի և դասագրքերի անկայունություն, պարտադիր ատեստավորումն անցած, սակայն աշխատանքը կորցնելու վտանգի առաջ կանգնած մանկավարժներ, երկարամյա փորձ ունեցող, սակայն միջնակարգ մասնագիտական կրթությամբ մասնագետներ, կամավոր ատեստավորման նվազագույն շեմը չհաղթահարած ուսուցիչներ... Որը ասես, որը՝ թողնես ։

Կրթության բնագավառի փորձառու մանկավարժների ու կարկառուն ներկայացուցիչների նախազգուշացումներն ու տեսլականը՝ ձայն բարբառո հանապատի ։

Ցավով պետք է նշել, որ հանրապետության բոլոր դպրոցներում առկա են թափուր հաստիքներ, և ուսուցիչների ահագնացող պակասը չեն կարող լրացնել նաև բուհերը։ Շատ մասնագիտությունների գծով դիմորդներ գրեթե չկան, ուսուցչի մասնագիտությունը գրավիչ չէ համացանցային այս դարում։ Մինչդեռ՝ ոչ վաղ անցյալում այն ամենապահանջված ու սիրված մասնագիտություններից մեկն է համարվել՝ կրթող և ուսուցանող վեհ կոչում։

Բազում-բազմաթիվ գեղեցիկ ու կարևոր օրենսդրական փոփոխություններն աչքը շինելու տեղ, ունքն էլ են քանդում ։

Լիահույս ժպիտով և հավատով ցանկանում եմ դիմավորել այս սեպտեմբերը, հույսով, որ ուսուցիչը կլինի մեր երկրի պաշտելի ու կարևոր անձը, ուսուցչությունը՝ բարեկեցիկ ու արժանավայել ապրելու համար պահանջված մասնագիտություն։

Բոլոր օրենքների ու բարեփոխումների հիմքում մարդն է, բոլոր հիասթափությունների ու հուսալքումների մեջ դարձյալ մարդն է։ Ճշմարիտ է ասել Նելսոն Մանդելան, թե աշխարհն ավելի լավը դարձնելու ամենահզոր զենքը կրթությունն է, ուստի ակնկալում  ենք, որ բարեփոխումները թևեր պետք է տան մեզ ։

Բարի ու խաղաղ երթ բոլորիս։

Լիլիթ Զախարյան