1992 թ. փետրվարի 17-ին Արցախի ինքնապաշտպանական ջոկատները մարտական գործողություններ ծավալեցին ԱՀ Մարտունու շրջանի Վարանդա(Ղարադաղլու) գյուղի թշնամական հենակետի ուղղությամբ: 

 Այդ առնչությամբ «Արցախպրես»-ի թղթակցի հետ զրույցում «Կաճառ» գիտական կենտրոն» ՀԿ նախագահ, պ.գ.թ., դոցենտ Մհեր Հարությունյանը մասնավորապես նշել է.

«Մասնակցելու պատրաստակամություն հանդես բերեցին շրջակա գրեթե բոլոր գյուղերի ինքնապաշտպանական ջոկատները` իրենց օջախները թշնամու մշտական հարձակումներից ու ճանապարհի շրջափակումից ազատելու նպատակով: Հրետանային նախապատրաստությունից հետո, տարբեր կողմերից առաջանալով, Արցախի ինքնապաշտպանության ուժերը սկսեցին տուն առ տուն ազատագրել այն: Կրակակետերի վերածված տների ու շրջակա հենակետերի դիմադրությունը ճնշելով ինքնապաշտպանության ուժերի կենտրոնացված ու հոծխումբ կրակով՝ ստիպեցին խուճապի մատնված թշնամուն ճողոպրել մարտի դաշտից: Հաջողությունը լիակատար դարձավ, երբ Ա. Ղուլյանի առաջին վաշտն ու Մ. Եղիազարյանի «Արաբո» ջոկատը շեշտակի հարվածով ճեղքեցին թշնամու պաշտպանական գիծը: Դիմադրությունը շարունակվում էր դպրոցի շենքում և շտաբում, որտեղ հավաքվել էին մեծ թվով ադրբեջանցի զինյալներ: Սեղմելով շրջապատման օղակը և, միաժամանակ, մաքրելով ազատագրված ամբողջ տարածքը` ինքնապաշտպանական ջոկատները վերջին հարվածով ավարտին հասցրին Ղարադաղլուի վնասազերծումը: Մարտական գործողությունների ամենաեռուն պահին Ամիրանլարից գրոհելով Մարտունու ուղղությամբ՝ թշնամին փորձեց շեղել ազատամարտիկների ուշադրությունը, սակայն ապարդյուն: Թշնամական վտանգավոր որջի վնասազերծումը վերջնականապես ազատեց Մարտունու ներշրջանային ճանապարհների ուղևորներին ադրբեջանցիների ավազակային հարձակումներից և ցույց տվեց, որ փոքրաթիվ ուժերով հնարավոր է հաջողության հասնել: Համոզված եմ, որ շուտով մենք կվերագտնենք մեր երբեմնի ինքնավստահությունը և նորանոր հաղթանակներ նվաճելու վճռականությունը», - ընդհանրացրեց Մ. Հարությունյանը։