Բաքվում Ադրբեջանի ռազմական դատարանը հրապարակեց Լեռնային Ղարաբաղի Հանրապետության ղեկավարների դատավճիռները, որոնք գերի են վերցվել 2023 թվականին Լեռնային Ղարաբաղը գրավելու գործողության ժամանակ։ Լեռնային Ղարաբաղի նախկին նախագահներ Արկադի Ղուկասյանը և Բակո Սահակյանը ստացան 20 տարվա ազատազրկում, իսկ նրանց իրավահաջորդը՝ Արայիկ Հարությունյանը, ցմահ ազատազրկման։ Մյուս բոլորը, բացառությամբ պետնախարար Ռուբեն Վարդանյանի, որի գործը, հակառակ իր խնդրանքի, առանձնացվեց գործից, ստացան 15 տարվա ազատազրկումից մինչև ցմահ ազատազրկում։

Այս մասին ասված է Ռուսաստանի Պետական ​​Դումայի ԱՊՀ հարցերով, եվրասիական ինտեգրման և հայրենակիցների հետ հարաբերությունների հանձնաժողովի փոխնախագահ Կոնստանտին Զատուլինի հայտարարության մեջ։

«Այսպես կոչված Բաքվի արդարադատության համակարգի մեղադրական եզրակացության նյութերը լի են «անջատողականության», «անօրինական զինված դիմադրության» և Ադրբեջանի օրենքների խախտումների մասին ճռճռան արտահայտություններով, այն դեպքում, երբ մեղադրյալները երբեք Ադրբեջանի քաղաքացիներ չեն եղել։ 1994 թվականին ակտիվ ռազմական գործողությունների ավարտից հետո քառորդ դար շարունակ, Ադրբեջանի իշխանությունները, որոնք հանդիպում էին այժմ դատապարտվածների հետ Մինսկի խմբի, ՄԱԿ-ի և այլ միջազգային կազմակերպությունների հովանու ներքո անցկացվող հակամարտության կարգավորման բանակցային ֆորումներում, նույնիսկ դատավարությունից առաջ, Արցախի Հանրապետության (ԼՂՀ) բոլոր գերի վերցված առաջնորդներին անվանում էին հանցագործներ՝ նրանց մեղադրելով բոլոր մահացու մեղքերի համար։

Փաստորեն, Բաքուն այսօր դատապարտեց Լեռնային Ղարաբաղի հայ բնակչության ինքնորոշման իրավունքը, որը դրսևորվեց Խորհրդային Միության փլուզման ժամանակ։ Դա բռնություն էր, դատաստան, ոչ թե դատավարություն։ Եվ տեղի ունեցածի համատեքստում նույնիսկ աշխարհի ամենաանհասկացողները պետք է հասկանան, թե ինչու է յուրաքանչյուր հայ ստիպված եղել լքել իր հողը, տները, գերեզմանատները և եկեղեցիները օկուպացված Լեռնային Ղարաբաղում։

Զարմանալի զուգադիպություն. դատավճիռը հրապարակվեց, երբ ՀՀ վարչապետ Նիկոլ Փաշինյանը, Ադրբեջանի նախագահ Իլհամ Ալիևի հետ միասին Էմիրություններում ստացան «Մարդկային եղբայրության համար» մրցանակը։ Փաշինյանի և Ալիևի եղբայրության մեջ կարելի է չկասկածել: Ինչպես որ կասկած չկա Փաշինյանի դավաճանության մեջ, որը թույլ տվեց Լեռնային Ղարաբաղի հանձնումը և նրա հայրենակիցների վտարումը իրենց պատմական հողերից: Հայաստանի կառավարությունը և Նիկոլ Փաշինյանը, որոնք վերընտրվելու համար թակում են Թուրքիայի, ԱՄՆ-ի, արևմտյան երկրների և նույնիսկ Ռուսաստանի դռները, մատը մատին չեն տվել իրենց հայրենակիցներին, մեր ընկերներին և բարեկամներին գերությունից ազատելու համար: Այդ ամոթը հավերժ կմնա նրանց հետ։

Միջազգային ռուս-հայկական «Լազարյան ակումբը» կամայականությունն ու դավաճանությունն անվանում է իրենց անուններով և պահանջում է Բաքվի բանտերից ազատ արձակել բոլոր անօրինական կերպով կալանավորված և անօրինական կերպով դատապարտված բանտարկյալներին՝ լինեն նրանք Լեռնային Ղարաբաղի Հանրապետության ղեկավարներ, ՀՀ քաղաքացիներ, թե Ռուսաստանի Դաշնության քաղաքացիներ՝ Ադրբեջանի ինքնահավան իշխանությունների վրեժխնդրության զոհեր: