Բազմապատկվում են նշանները, որ Վլադիմիր Պուտինի՝ ճնշում գործադրելու հնարավորություններն արագորեն մարում են, իսկ նրա տարածաշրջանային ազդեցության հիմնական գործիքները՝ անհետանում․ գրում է Eurasianet-ը:

Փաշինյանի վերընտրությունը նպաստում է Եվրասիական տնտեսական միության (ԵԱՏՄ)՝ Եվրամիությանը Ռուսաստանի կողմից ղեկավարվող այլընտրանքի թուլության բացահայտմանը:

Հունիսի կեսին Ուկրաինայի նախագահ Վլադիմիր Զելենսկին վերջնագիր ներկայացրեց Բելառուսին. անհապաղ դադարեցնել ռուսական բանակին աջակցելը կամ դիմակայել անօդաչու թռչող սարքերի հարձակումներին։ Բելառուսի դեմ Ուկրաինայի ուժային խաղն ավելի լայն հետևանքներ ունեցավ ՀԱՊԿ-ի համար, որն, ինչպես ՆԱՏՕ-ն, իր կանոնադրությունում ունի նմանատիպ՝ «մեկի դեմ հարձակումը բոլորի դեմ հարձակում է» դրույթ։ Հետևաբար, ՀԱՊԿ անդամ Բելառուսի դեմ Ուկրաինայի ցանկացած գործողություն տեսականորեն կպահանջի մյուս անդամ պետությունների կողմից հավաքական արձագանք։ Սակայն վերջին օրերին երկու այլ անդամներ՝ Ղազախստանը և Ղրղզստանը, հստակորեն նշել են, որ չեն ցանկանում ներքաշվել Ռուսաստան-Ուկրաինա պատերազմի մեջ, ինչը ենթադրում է, որ ՀԱՊԿ-ն այժմ պարզապես թղթի վրա դաշինք է։

«Ղազախստանն ու Ղրղզստանը մտահոգություն են հայտնել ուկրաինական հակամարտության մեջ ներքաշվելու վերաբերյալ։ Նրանց ներկայացուցիչները հայտարարել են, որ ՀԱՊԿ պայմանագրով ռազմական օգնության կետի ակտիվացման վերաբերյալ որոշումները պետք է կայացնեն իրենց խորհրդարանները, սակայն նշել են, որ դա կարող է հանդիպել օրենսդիրների դիմադրությանը», – իր Telegram ալիքում հաղորդել է «Незыгарь» ռուսական ռազմական բլոգը։

«Незыгарь»-ը շարունակել է մեջբերել Ղրղզստանի ԱԳՆ անանուն պաշտոնյայի խոսքերը. «Ուկրաինայի կողմից Բելառուսի դեմ ագրեսիայի ակտը պետք է պաշտոնապես ճանաչվի ՄԱԿ-ի կամ Անվտանգության խորհրդի բանաձևով։ Առանց նման որոշման՝ ՀԱՊԿ-ն իրավասություն չունի արձագանքելու իրավիճակին»։ Նման բանաձևը խիստ անհավանական է և կարող է բախվել խորհրդի մշտական անդամների, այդ թվում՝ ԱՄՆ-ի, Միացյալ Թագավորության և Ֆրանսիայի հնարավոր վետոներին։ ԵԱՏՄ-ն նմանատիպ ճգնաժամի առաջ է կանգնած։ Ղազախստանն ու Ղրղզստանը, որոնք երկուսն էլ լիիրավ անդամներ են, վերջին ամիսներին բողոքել են, որ տնտեսական բլոկը դիսֆունկցիոնալ է և ստեղծված է Ռուսաստանի տնտեսական շահերը սպասարկելու համար։

Փաշինյանը, որը ցանկանում է ինտեգրել Հայաստանն արևմտյան քաղաքական և տնտեսական ինստիտուտներին, կարծես թե մտադիր է ԵԱՏՄ-ն անդունդը գլորել։

Ռուսաստանն արգելքներ է սահմանել հայկական մի շարք սննդամթերքի ներմուծման համար՝ պնդելով, որ դրանք չեն համապատասխանում որակի վերահսկողության չափանիշներին։ Հայ պաշտոնյաները պնդում են, որ երկիրը նոր շուկաներ է գտնում ապրանքների համար, և այդ նոր հաճախորդները որակի վերահսկողության հետ կապված որևէ մտահոգություն չունեն։