«Ահա 50 տարի է` այս երգերը հնչում են, երրորդ թե չորրորդ սերունդն է ունկնդրում։ Եթե երգը ստացվում է, դրա մեջ ամեն մեկը տեսնում է իր կենսագրությունը։ Եթե երգում ես քո կենսագրության մասին, դա ոչ մեկին հետաքրքիր չէ, կփորձեմ գոհացնել ձեզ», - այսպիսի անմիջական նախաբանով Կապանի մշակույթի կենտրոնում սկսեց համերգը հեղինակային երգերի ճանաչված կատարող Ռուբեն Հախվերդյանը։

Տարիներ առաջ էր նա ելույթ ունեցել կապանցի հանդիսականի առջեւ, եւ կարելի է ասել, որ սա սպասված հանդիպում էր։

Հնչեցին մոտ ու հարազատ երգեր` «Լավագույն տղաները հեռանում են», «Երջանկություն», «Երեւանի գիշերներում», «Ձյունն իջնում է դանդաղ», «Իմ փոքրիկ ընկեր», «Հիսունից հետո», «Բարի լույս, տիկին Արուս», «Հեքիաթ» եւ այսպես շարունակ։

Ընդդիմադիր հայացքներով հայտնի երգիչը ասաց, որ վերեւներն իրեն չեն սիրում, ինքն էլ վերեւներին չի սիրում, իր խոսքում չշրջանցելով քաղաքականությունը, մի երկու անգամ էլ անցավ պատշաճության սահմանները...

Ի դեպ, Ռուբեն Հախվերդյանը «հեղինակային երգ» հասկացությունը չի ընդունում, ասում է` իր երգերը քաղաքային ֆոլկլոր են։ Ինչեւէ, երկու ժամից ավելի հանդիսականն ունկնդրեց ճանաչված երգչին։ Նրան նվագակցում էին ակորդեոնահար Գեւորգ Մովսիսյանը, Տիգրան Ոսկանյանը (կոնտրաբաս)։

 Վահրամ Օրբելյան