Ո՞ւր կորան 2000-ի, 2001-ի, 2002-ի ծաղիկներս, փնտրում` փնտրում չեմ գտնում…
Ցուրտ է, ձմեռ է, գուցե լավ չեն ծածկվել, հանկարծ չմրսեն: Գարունը հեռվում է: Հենց եկավ` նրանք հարություն են առնելու, գալու են՝ որպես հեքիաթային ծաղիկներ՝ հազարաբույր, հազարերանգ ծաղիկներ: Կարմի՜ր-կարմի՜ր են լինելու այս տարվա բոլոր ծաղիկները՝ անգամ մանուշակը, սպիտակաթույր շուշանը։
Ողջ աշխարհը կարմիր  սեւասիրտ կակաչներով է ներկվելու, քար ու քարափներից էլ միայն կարմիր է կաթելու։
Ի՞նչ եմ ասում, հիմա էլ ամբողջը կարմիր է, անգամ ձյունն է կարմիր: Ինձ նման հազարները, միլիոններն այդ լեղի կարմիրն են շնչում ու անդադար աղոթում:
Ծանր երկունքով է գալու այս գարունը: Ջահել հունդերս տնքոցով են պայթելու, մատաղ ծիլերը  ճեղքելու են  մայր հողի կուրծքը եւ դառնան երփներանգ ծաղիկներ։
Ծաղիկնե՜ր, ծաղիկնե՜ր, ծաղիկնե՜ր… Այս տարվա բոլոր ծաղիկները կարմիր են լինելու, կարմի՜ր-կարմի՜ր, եւ անչափ առատ: Քարերն ու քարափները, գետերն ու ծովերն էլ կարմիր են ներկվելու, կարմիր են շնչելու:
Աշունս արնաներկվեց, արնաներկվեց նեռի հրավերով, չարի ձեռամբ: Աշխարհի չարերի:
Այս գարնան բոլոր ծաղիկները կարմիր-կարմիր են լինելու: Նրանց բուրմունքն էլ կարմիր է տենչալու:
Իմացեք նաեւ, այդ հեքիաթային ծաղիկներն ավետելու են մեր բյուրավոր Վահագնների բարի ծնունդը եւ զարդարելու են հայ մոր սրբազան կուրծքը:
Ուրիշ են լինելու այս գարնան ծաղիկները, ուրի՛շ, շա՛տ ուրիշ: Կյանքի ծաղիկներ են լինելու: Այս ծաղիկներից է կազմվելու հայ ապագայի փունջը, հզոր ու հաղթական փունջը: 
Չկասկածե՛ք, դրանք անմոռաց ծաղիկներ են, հրաշագործ ծաղիկներ:
Դե՛, շու՛տ բացվիր անմար հույսերի-խիզախումների գարուն, Հայոց քաջազունների գարուն…
       
 

ՍՈՒՐԵՆ ՎԱՐԴԱՆՅԱՆ
ք. Գորիս