Օգոստոսի 9-ին երկրային կյանքին հրաժեշտ տվեց Գորիսի տարածաշրջանում հայտնի ճանապարհաշինարար, տնտեսության վաստակաշատ կազմակերպիչ Գառնիկ Արտավազդի Մինասյանը:

Մահը վրա է հասել երկարատև հիվանդությունից հետո:

Գառնիկ Մինասյանը ծնվել է 1941 թվականին, Գորիս քաղաքում:

1957-58 ուսումնական տարում Գորիսի Ակսել Բակունցի անվան միջնակարգ դպրոցն ավարտելուց հետո ընդունվել է Երևանի պոլիտեխնիկական ինստիտուտի «Ավտոմոբիլային ճանապարհներ» բաժինը: Սովորելու ընթացքում զորակոչվել է խորհրդային բանակ, իսկ ծառայությունն ավարտելուց հետո շարունակել ուսումը բարձրագույն ուսումնական հաստատությունում:

Երևանի պոլիտեխնիկականն ավարտելուց  հետո աշխատանքի է գործուղվել Գորիսի N 919 շինվարչություն, որտեղ էլ նշանակվել է աշխղեկ: Մեկ տարի անց նրան է վստահվել նույն շինվարչության գլխավոր ինժեների պատասխանատու պաշտոնը:

Մի քանի տարի գլխավորել է Գորիսի ճանշին վարչությունը և նշանակալի դեր խաղացել Գորիսի շրջանի ճանապարհների բարելավման, գյուղական բնակավայրերի ճանապարհների կառուցման ու պահպանման գործում:

1984-90 թվականներին Շինուհայրի ռետինե կոշիկների գործարանի տնօրենն էր: Այդտեղ էլ հաջողել է ապահովել միութենական նշանակության ձեռնարկության հետագա զարգացումը:

1991 թ. կրկին վերադարձել է Գորիսի ճանշին վարչություն և գլխավորել այդ կազմակերպությունը:

1997 թվականին Գորիսի ջրմուղ-կոյուղու պետն էր:

2008 թվականին հիմնադրել է «Ճանշին տեխնախ» ՍՊ ընկերությունը, որի տնօրենն էր մինչև կյանքի վերջը: Այդ ընկերությունը նույնպես իր գնահատելի հետագիծն է թողել տարածաշրջանի ճանապարհների հիմնանորոգման և նոր ճանապարհների կառուցման գործում:

Գառնիկ Մինասյանն աչքի էր ընկնում կազմակերպչական մեծ ունակություններով, հայրենի եզերքի հանդեպ ունեցած սիրով և նվիրվածությամբ: Իսկ մարդկային ու ընկերական հարաբերություններում անգերազանցելի էր, ինչի համար էլ նրա կորուստը մեծ վիշտ է պատճառել նաև ընկերներին, Գորիսի հանրության բազմաթիվ բնակիչների, նրա հետ աշխատած հարյուրավոր մարդկանց:

***

«Սյունյաց երկրի» խմբագրակազմը ցավակցում է Մինասյանների ընտանիքին՝ Գառնիկ Մինասյանի մահվան կապակցությամբ, և համբերություն ու տոկունություն մաղթում հարազատներին: Համոզված ենք՝ նրա բարի անունը պահպանվելու է ոչ միայն հարազատների ու մերձավորների հուշերում, այլև նրա հետ աշխատած և նրան ճանաչող մարդկանց մտքերում: