Մի ուրիշ հմայք ունի սիսիանյան գարունը, մանավանդ, երբ նրան է ձուլվում նորին գերազանցություն արվեստը․․․

Մարտի 20-ը Սիսիանին եւ սիսիանցիներին խոստանում էր Արվեստի հերթական տոնը․․․

Անիրական, անբացատրելի սիրով եմ սիրում հարազատ ոստանս, յուրաքանչյուր նյարդով կապված եմ նրան, ուստի անկասելի սիրով եմ արձագանքում Սիսիանի հետ կապված մեծ ու փոքր իրադարձություններին, րոպե առաջ շտապում վայելել այն։

Արվեստի «կանչով» քայլում եմ դեպի ՀԱՊ «Սիսիանի մասնաճյուղ պատկերասրահ», ուր կազմակերպվել էր սիսիանցի շնորհաշատ գեղանկարիչ Սլավիկ Խաչատրյանի նկարների ցուցահանդեսը՝ «Ծաղիկների սիմֆոնիա» վերտառությամբ, որն էլ կազմակերպիչների կողմից խոնարհումով նվիրվեց կանանց միամսյակին։

Ահա  սպասված պահը, ու դու՝ արվեստասեր սիսիանցիդ, հայտնվում ես գույների մոգական թագավորությունում, ուր կտավաբույր ծաղիկները բուրում են անասելի քնքշությամբ, առանձնակի նրբությամբ․․․

Պատկերասրահի տնօրեն Անուշ Մուրադյանը, մյուս բանախոսները ներկայացնում են օրվա «մեղավորին»՝ ծաղկաշխարհի վարպետին՝ Սլավիկ Խաչատրյանին, ով տեւական ժամանակ վրձնում է միմիայն ծաղիկներ, նոր կյանք տալիս սիրո, ուրախության, վայելքի խորհրդանիշներին․․․

Անժխտելի ճշմարտություն եմ արձանագրելու՝ մեծ պատիվ է լինել զարմանալի գունային զգացողություն ունեցող արվեստագետի ժամանակակիցը, պարբերաբար հայտնվել գույնի ու բույրի հարմոնիայում․․․

Եվ այսպես՝ ժամանակն է ներկայացնել, ընթերցողիս ուղեկցել խաչատրյանական արեւաշող գունաշխարհը, ծանոթացնել երկնքի հավերժության գաղափարներով  օժտված կտավներին, որոնք պատրաստ են գույների լեզվով կրկին ու կրկին  հնչեցնել «Ծաղիկների սիմֆոնիան»․․․

Ս․Խաչատրյանի կտավներում ծաղիկները  հար «կենդանի» են, իսկ եթե «ըմբռնեինք» արվեստի ծաղիկների լեզուն, կհասկանայինք  նաեւ նրանց մատուցած պոեզիան, որը մեզ կհրամցներ «երջանկության հորմոնը»՝ գույների լեզվով․․․ ․

Ինքնատիպ գեղանկարչական «խոսույթով» է բացահայտում Ս․ Խաչատրյանը ծաղիկների անսպառ հմայքի առեղծվածը՝ պահ տալով հայրենի բնաշխարհի իրական երանգները, բնաշխարհ, որն այնքան հոգեհարազատ է խաչատրյանական արվեստի երկրպագուներին։

Եթե հավատում ես գեղանկարչության հրաշագործ ուժին, այցելի՛ր, վայելի՛ր Ս․ Խաչատրյանի ծաղիկ «զավակներին», եւ դու կհամոզվես, որ հանդիպել ես հմուտ նկարիչ-այգեպանի, ով «ստիպում» է անպայման մտնել իր նկարչական «ծաղկանոցը», հիանալ ծաղկակտավների չկրկնվող շտրիխներով, մեկ անգամ եւս համոզվել, որ Ծաղիկն ու Մարդն ունեն շա՜տ ընդհանուր հատկանիշներ։

Ծաղիկնե՜ր, գույնե՜ր, ծաղիկնե՜ր, գույնե՜ր․․․

Մեկեն հայտնվում ես մեկը մյուսից գրավիչ, գունեղ, լույսով, կյանքով առլեցուն «ծաղկակտավների» աշխարհում, ուր առերեսվում ես ուրույն ձեռագրով, ճշմարիտ արվեստագետին հատուկ ընկալունակությամբ, յուրահատուկ ջերմությամբ, արդարացի հպարտությամբ տոգորված արարումների։

Հայաստանն ու Սյունիքը երբևէ չտեսած մարդը, անշուշտ, անթաքույց սիրով կսիրահարվի Ս․ Խաչատրյանի հայրենի եզերքին, չնաշխարհիկ ոստան Սիսիանին, կվայելի գեղեցիկն արարող նկարչի արվեստը՝ կարեւորելով ծաղիկների գեղեցկությունն ու հմայքը, որոնք կոչված են սիրել, հմայվել բնության կատարելության մասնիկներով․․․

Ծաղիկները՝ հպարտ, ծաղիկները՝ վեհ, ազնվական, բազմաթույր, երփնավառ, որ վերածնվում, կյանք են առնում, հնազանդվում, գալարվում են խաչատրյանական վրձնախաղի ու վրձնապարի ներքո, եւ քո առջեւ հերթական արվեստի գործն է, հերթական հրաշք արարումը․․․

Ս․ Խաչատրյանի ծաղիկ-կտավներին նայելիս ուզում ես կրկին սիրել, երգեր ձոնել, փառաբանել կյանքը․․․

Անկարելի է անտարբեր անցնել ծաղիկների նկարների կողքով ու չզգալ նրանց զգլխիչ բույրը, չզմայլվել երփնավառ գույների խաղով, ու եթե հնար լինի, պատրաստ ես փնջել բոլոր ծաղկակտավներն ու ․․․ նվիրել սիրելիներին․․․

Երբ էր, որ Ս․ Խաչատրյանը որոշեց «երկխոսել» ծաղիկների հետ՝ գույների լեզվով, գույների ոգով, ու երբ փորձես թերթել նկարչի կյանքի ժամանակագրության էջերը, խոսուն լռության մեջ, հոգու անտես անկյուններից մեկում կգտնես արվեստագետի հոգում վաղուց արմատ ձգած   մի երազանք՝ վարպետ-ուսուցչի՝ ժողովրդական նկարիչ Զախար Խաչատրյանի հետ կազմակերպել համատեղ ցուցահանդես ․․․

Ահա օրը, ժամը, իրականացած երազանքը՝ այսօրվա կայացած ցուցահանդեսի տեսքով․․․

Նայում ես ծաղկակտավներին, համոզվում, որ դրանք  շնչում են հայրենիքով, հայկական բնաշխարհի հմայիչ, անկրկնելի գունախաղով, որոնք աչքի են ընկնում մանրազնին պատկերավորությամբ, ինքնատիպությամբ, որոնք մի-մի ձոներգություն են, մի-մի կատարելություն․․․

Բարձրաձայնենք՝ Ս․ Խաչատրյանն իրավամբ գունանկարի մերօրյա ռահվիրաներից է, ազգային արվեստագետի փայլուն օրինակ, եւ որ ծաղկաշխարհի վարպետը չի դադարելու հյուսել բնության գույներով ու բույրերով լի հարուստ նկարաշարեր, որոնք նոր ուժ ու ավյունով են հնչեցնելու ծաղիկների «պոեզիան ու սիմֆոնիան»՝ անվերապահորեն պահ տալով մեր՝ արվեստասերների հիշողության պահոցներին։

Կանցնեն օրեր, կգլորվեն տարիներ եւ ժամանակի հոլովույթում հավերժացած խաչատրյանական ծաղիկները կշարունակեն օրորել երփնաթույր գլխիկները, ժպտալ ու առանձնակի քնքշությամբ պատմել  մեր տաղանդաշատ համերկրացու, «ներկած» բույրերի թարգմանի՝ Սլավիկ Խաչատրյանի անմեռ արվեստի պատմությունը։

ԷՎԵԼԻՆԱ ԹԱԴԵՎՈՍՅԱՆ,

ՍԻՍԻԱՆ