Մարտի 29-ի գիշերվանից հետո, երբ թուրքը ներխուժեց Տեղ գյուղի վարչական տարածք, օկուպացրեց մի քանի տասնյակ հեկտար հողատարածք եւ դիրքավորվեց այնտեղ, քանիցս հնչեց Արավուս գյուղի բնակիչների անհանգստությունը: Եվ դա, անշուշտ, բնական պիտի համարել, քանզի Արավուսը գրեթե Տեղ գյուղի հյուսիս-արեւելյան  հատվածի շարունակությունն է:

Իրավիճակին ծանոթանալու նպատակով այսօր՝ ապրիլի 8-ին, մեր ստեղծագործական խումբն Արավուսում էր:

-Իհարկե, մարտի 29-ի եւ 30-ի դեպքերը մեզ լրջորեն անհանգստացրել են, բայց մեր գյուղի ուղղությամբ ներխուժման փորձ չի եղել, իսկ եթե լիներ, ապա, համոզված եմ, արժանի պատասխան կստանային,-պատմում է երիտասարդ աշխարհազորային Արմեն Ջհանգիրյանը:

Արավուսի համար ամենածանր ժամանակը 2020 թ. դեկտեմբերի 18-ն էր եւ դրան հաջորդած օրերը, երբ թուրք-ազերիները բռնազավթեցին գյուղի մոտ 70 հա տարածքը (վարելահողեր եւ արոտավայրեր), այդ մասին պատմում է գյուղի երախտավորներից մեկը՝ Նուրուշ Ջհանգիրյանը, ում ամեն անգամ հանդիպում ենք մտահոգ վիճակում եւ գյուղի մերձակայքը հեռադիտակով զննելիս:

Նա երազում է այն օրը, երբ գյուղից զավթված տարածքները կվերադարձվեն օրինական տերերին՝ արավուսցիներին, իսկ դա գլուխ կգա միայն ուժի շնորհիվ, որովհետեւ թուրքը կամովին չի զիջի բռնազավթված դաշտամասերը:

-Թշնամին տվյալ տարածքներում՝ այդ ժամանակվանից, իր մարտական դիրքերն ունի, որոնք տեսանելի են գյուղի գրեթե բոլոր տներից,-ասում է զրուցակիցս:

Գարնանային Արավուսը, այդուհանդերձ, ապրում է իր առօրյայով՝ աչքն ու ականջը սահմանին հառած:

Աշխատանքներ են կատարվում տնամերձերում եւ դաշտերում, ոչխարի հոտն արոտավայրերում է՝ միմյանցից երբեմն 50 մ հեռավորությամբ գտնվող հայկական եւ ադրբեջանական մարտական դիրքերի հայացքի ներքո:

Գյուղացիները պատրաստվում են վաղվա՝ Հիսուս Քրիստոսի հրաշափառ հարության տոնին:

Այցի ընթացքում քանիցս զրույցի բռնվեցինք արավուսցիների հետ: Գյուղացիներին, ինչպես եւ սպասվում էր, ամենից շատ հետաքրքրում էր ապագան՝ ի՞նչ է լինելու, ի՞նչ անել, ի՞նչ է պակասում մեզ…

Այդ հարցերի վերաբերյալ տարաբնույթ պատասախաններ էին հնչում, բայց առավել ողջամիտ թվաց Հրայր Հայրապետյանի պատասխանը՝ «Մեր ներկայիս դժբախտությունների գլխավոր պատճառը հասարակության պառակտվածությունն է. գոնե ուշացումով քաղաքական բոլոր ուժերը տարաձայնությունները մի կողմ դնեն եւ մի բռունցք դառնան, նույնը նաեւ ամեն քաղաքում ու գյուղում, այլապես թուրքը շարունակելու է օգտվել մեզանում միմյանց հանդեպ եղած ու շարունակվող թշնամությունից, միմյանց նկատմամբ ունեցած անվստահությունից»: