Օգոստոսի 25 –ին՝ երեկոյան դեմ Վաչագանի ժողովուրդը՝ մեծով ու փոքրով, հավաքվել էր գյուղամիջում. նշվում էր գյուղի օրը, կային նաեւ հանրապետության այլ բնակավայրերում եւ արտերկրում բնակվող վաչագանցիներ, հրավիրված անձինք: Ի սկզբանե անմիջական մթնոլորտ ստեղծեց հանդիսավար Դավիթ Սարգսյանը, շնորհավորելով վաչագանցիներին հիշարժան օրվա առթիվ եւ հայտարարելով առաջին ուրախ մրցույթի պայմանները: Ի դեպ, մրցույթներ շատ եղան երեկոյի ընթացքում, աչքի ընկածները պարգեւատրվեցին մրցանակներով: Դե իսկ, ամբողջ երեկոյի ընթացքում անպակաս էին երգն ու պարը, ուրախ տրամադրությունը, տոնական հյուրասիրությունը: Նաեւ անցկացվեց մրցույթ՝ «Ճանաչենք Վաչագանը» թեմայով, հավաքվածները պիտի կռահեին, թե ում տունն է պատկերված լուսանկարում, որ ներկայացվում էր մեծադիր էկրանին:

Ի վերջո, տոնախմբությունը տարբեր սերունդների վաչագանցիների համախմբելու մի պատեհ առիթ էր,  որ նախաձեռնել էր Կանադայում բնակվող, Վաչագանի պատվելի զավակ Գարիկ Գեւորգյանը, ում մեջ էր հղացել վաչագանցիներին միավորելու գաղափարը: Միջոցառման կայացմանը մեծապես նպաստել էին մոսկվայաբնակ Տիգրան Բունիաթյանը, իսկ կազմակերպչական հարցերով՝ թաղային լիազոր Սվետա Օհանջանյանը, Ստեփան Ղոնյանը:

Ասում են՝ առաջին փորձն անհաջող կլինի, բայց տոնախմբությունը ըստ ամենայնի ստացվեց, եւ համոզմունք հայտնվեց, որ այն կլինի շարունակական: Համենայն դեպս միջոցառման կազմակերպիչները դիմեցին ներկաներին՝ հանդես գալ առաջարկություններով եւ դիտողություններով, որոնք հաշվի կառնվեն հետագայում կազմակերպվելիք տոնախմբությունների ժամանակ: «Գյուղի տոնը բոլորինն է, եւ նրա անցկացմանը մաս պիտի ունենա յուրաքանչյուրը»,- հայտնեց Տիգրան Բունիաթյանը:

Իսկ ամենավերջում նման տոնախմբություններից անպակաս բաղադրիչը՝ հրավառություն:

Վահրամ Օրբելյան