Վերջին օրերին Սյունիքում վերստին քննարկման առարկա է դարձել հարցը, թե ինչո՞ւ է 2018 թ․ հոկտեմբերի 16-ից Սյունիքի մարզպետի պաշտոնը զբաղեցնող, 44-օրյա պատերզամի ժամանակ Սյունիքի մարզն արժանապատվորեն ու խոհեմությամբ առաջնորդած Հունան Պողոսյանը 2020 թ․ դեկտեմբերի 3-ին (իր դիմումի համաձայն) պաշտոնաթող եղել։

Հրաժարականին հաջորդած օրերին Սյունիքում փորձում էին հասկանալ իրականությունը՝ ինչո՞ւ ծանրագույն այդ պահին Հունան Պողոսյանն այլևս անհնար համարեց հետագա պաշտոնավարումը։ Հնչող հարցերից մեկն այսպիսի բովանդակություն ուներ՝ անհամաձայնություն նոյեմբերի 9-ի կապիտուլյացիայի ակտի՞ն, թե՞ կառավարման ճգնաժամից ելք չտեսնելու հետևանք․․․

Տարիներն անցան, և թվում էր, թե  հարցն այլևս մոռացված է, բայց․․․

Հինգ տարի անց, ինչպես տեսնում ենք, նոր լույս է սփռվում Սյունիքի ամենանշանավոր մարզպետներից մեկի՝ գեներալ-լեյտենանտ Հունան Պողոսյանի հրաժարականի իրական պատճառների վրա։

Պարզվում է՝ 2020 թ․ նոյեմբերի 9-ից հետո (Ադրբեջանի պահանջով) մեզանում քննարկումներ են սկսվել Սյունիքի արևելյան սահմանի մարտական մեր դիրքերն Ադրբեջանին հանձնելու վերաբերյալ։

Հարցը, թեև չափազանց կարևոր էր մեր երկրի արևելյան սահմանների անվտանգության, Հայաստանի Հանրապետության անկախության և ինքնիշխանության ապահովման տեսակետից, չի քննարկվել երկրի Անվտանգության խորհրդում։

Հարցը 2020-ի նեյեմբերի վերջին քննարկվել է մեկ այլ ձևաչափով, որին մասնակցել են Անվտանգության խորհրդի որոշ անդամներ, ՀՀ ԱԳ նախարարն ու նրա տեղակալը, ինչպես նաև Սյունիքի մարզպետը։

Քննարկման արդյունքում, ի վերջո, հավանություն է ստացել հակահայկական-հակասյունիքյան տեսակետը, որի հիման վրա էլ 2020 թ․ դեկտեմբերի առաջին օրերին ստորագրվել է հայտնի եռակողմ հուշագիրը (Հայաստանի կողմից ստորացուցիչ հուշագիրը ստորագրել է Պաշտպանության նախարար Վաղարշակը)։

Այդ հուշագրով է, որ 2020 թ․ դեկտեմբերի 18-ին Սյունիքի արևելյան սահմանի մարտական մեր դիրքերը նվիրվեցին Ադրբեջանին։

Այդ հուշագրի 5-րդ հոդվածով է, որ Գորիս-Կապան մայրուղու Գորիս-Դավիթբեկ հատվածը նույնպես նվիրվեց Ադրբեջանին։

Սյունիքում այս օրերին թևածող խոսակցությունների համաձայն՝ խելահեղ այդ համաձայնությանը դեմ է եղել Սյունիքի  մարզպետ Հունան Պողոսյանը։ Եվ որպեսզի կասեցնի հակասյունիքյան այդ հուշագրի ընդունումը՝ նոյեմբերի 30-ին հրաժարականի դիմում է ներկայացրել՝ կարծելով, որ ողջամտությունը կհաղթի։

Սակայն հակասյունիքյան համաձայնության կողմնակիցները կանգ չառան, իսկ դեկտեմբերի 3-ին Հունան Պողոսյանն ազատվեց  Սյունիքի մարզպետի պաշտոնից։

Իհարկե, 2020 թ․ դեկտեմբերին տեղի ունեցած հակասյունիքյան  դավադրությունը դեռ քննարկվելու է և ամբողջ ճշմարտությունը (ի վերջո) ջրի երես է դուրս գալու։

Ըստ հուշագրի՝ 2025 թ․ դեկտեմբերին Հայաստանն ու Ադրբեջանը պետք է վերանայեն 2020-ի դեկտեմբերյան այդ ստորացուցիչ փաստաթուղթը, որին Սյունիքում սպասում են․․․

Մինչ այդ բազմաթիվ սյունեցիներ իրենց անկեղծ երախտագիտությունն են հայտնում գեներալ-լեյտենանտ Հունան Պողոսյանին, ով փորձել է այդկերպ տեր կանգնել Սյունիքին՝ շատ լավ իմանալով, որ հրաժարականից հետո կարող է և հետապնդման թիրախ դառնալ։

Հունան Պողոսյանի արժանապատիվ վարքը հիշատակելի է մեկ այլ առումով ևս․ նրա հեռանալուց հետո (մինչև օրս) Սյունիքում չունեցանք որևէ դեպք, որ մարզը ներկայացնող իշխանավորը կամ օրենսդիր մարմնում Սյունիքի մարզն իբր ներկայացնող իշխանականները (երկրի ղեկավարի հետ հանդիպումների ու քննարկումների ժամանակ) համարձակվեն բարձրացնել իրական Սյունիքին մտահոգող հիմնախնդիրներից գոնե մեկը։