Դավիթ Գասպարյան, բանասիրական գիտությունների դոկտոր, պրոֆեսոր

Սիրով շնորհավորում եմ «Սյունյաց երկիր» թերթի առաջին համարի լույս ընծայման 20-ամյակը: Իր օրերի տարեգրությունն է. ոչ թե իր օրերի քաղցրախոս ռոմանտիկան, այլ իր օրերի իրականությունը՝ որպես պատմություն: Ինչե՜ր կատարվեցին և դեռ շարունակում են կատարվել, ովքե՜ր եկան ու անցան, և դեռ ովքե՜ր են գալու, որ անցնեն այս մեր Հայոց աշխարհով…

Հավատարիմ իր հայրենասիրական հայակերտիչ ավանդույթներին՝ թերթը միշտ նրանց հետ է, ովքեր իրենց գալու և գնալու ընթացքում մի քար են դնում Հայրենիքի տան պատին:

Դժվար ժամանակներ ենք ապրում, զենքն ու դիվանագիտությունը ուժեղի կողմն են: Հայոց աշխարհը ոտքի տակ է գնում, պետք է տոկանք ու դիմադրենք: Մինչդեռ իրար հետապնդելով, այլ կերպ՝ հետևից ընկած, դատական հանդիսություններ ենք կազմակերպում: Այսպես պարտությունը բոլորին հռչակում է դավաճան, բացի իշխանություններից, որոնք այդ ճանապարհով փորձում են պահպանվել, վերարտադրվել ու շարունակվել:

Հայրենիքը, Հայոց աշխարհը վտանգի մեջ են: Տեղ գյուղում զավթված վարելահողերի, այլուրեք բռնագրավված վարելահողերի դիմաց փոխհատուցումը հարցի լուծում չէ. Հայրենիքը վաճառքի չեն հանում… Ո՞ւր է մեր Հայրենսիրական արժանապատվությունը… Այս գիտակցությամբ միայն պետք է հայացք ուղղենք մեր սահմաններին, Արցախին, մեր դիվանագիտությանը, հեռացո՜ղ-հեռացո՜ղ հայությանը, ավերված տնտեսությանը, ապազգայնացող կրթությանը, անկյալ արվեստին ու մշակույթին, նահանջող հայերենին, մեր աչքի առջև քայքայվող բարոյականությանը:

Ահա «Սյունյաց երկիր» թերթի հիմնական մտահոգությունները, որոնք արտահայտվում են թե՛ օրվա քաղաքական ու տնտեսական իրադարձությունների անկողմնակալ վերլուծությամբ, թե՛ պատմական անցյալի հիշողությամբ: Դրանք թերթի բացառիկ համարներն են՝ նվիրված Սյունիքի պատմությանը, արվեստին, գրականությանն ու մշակույթին և տոգորված են հայրենաճանաչողության հարուստ տեղեկատվությամբ:

Թերթի էջերում Հայոց աշխարհն է ու հայ մարդը, ով իր տեղն է որոնում այդ անհաստատ, այդ երերուն ու գայթակղիչ աշխարհում:

Շնորհավորում եմ խմբագրակազմին՝ խմբագրապետ Սամվել Ալեքսանյանի ղեկավարությամբ, իմ լավ բարեկամ, համեստ, բայց հմուտ լրագրող Վահրամ Օրբելյանի ներկայությամբ և մյուսների աչալուրջ գործունեությամբ:

Հարգանքներով՝ թերթի ընկեր, թղթակից ու բարեկամ Դավիթ Գասպարյան