Ազատ Գասպարյան, ՀՀ վաստակավոր շինարար, «Մեղրու ՃՇՇՁ» ՍՊ ընկերության տնօրեն

Հիշում եմ «Սյունյաց երկրի» ծնունդը․ շատերի մեջ այդ ժամանակ բնական մի հարց կար՝ կկարողանա՞ հարատեւել նոր լրատվամիջոցը, թե՞ շատ թերթերի նման՝ մի քանի համար թողարկելուց հետո, կփակվի՝ որեւէ հետք չթողնելով...

«Սյունյաց երկիրը» դիմացավ տարիների բազմաթիվ փորձություններին, արժանապատվորեն կանգնեց մարտահրավերներին դեմ հանդիման ու անցավ երկու տասնյակ տարով չափվող ճանապարհը: Եվ դա՝ շնորհիվ մի խումբ նվիրյալների, ովքեր սիրում են իրենց գործը, ովքեր սիրում են իրենց հողն ու ջուրը, ովքեր պրոֆեսիոնալ են, ովքեր Սյունիքը համարել ու համարում են հայոց պետության եւ պետականության ողնաշարը:

«Սյունյաց երկիրն» ի սկզբանե գրավեց իմ ուշադրությունը, ինչո՞ւ:

Ամենայն պատասխանատվությամբ մարզի մերօրյա տարեգրությունն է հյուսում՝ լինելով անցուդարձի կենտրոնում: Ոչ մի իրադարձություն չի վրիպում նրա աչքից: Ուրախանում է Սյունիքում կատարվող ամեն մի լավով, դրականով՝ անկախ այն հանգամանքից, թե ով է այդ արարումի հեղինակը: Համ ու հոտ է տալիս բոլոր երկրաշեն գործերին, որ կատարվել ու կատարվում են մարզում:

Նրա լրագրային կամ գրական հերոսներն այն սյունեցիներն են, ովքեր Սյունիքում քարի վրա քար են դնում: Նրա հերոսը սահմանը պահող զինվորն է, Արցախյան պատերազմներում նահատակված հայորդին, ուսուցիչն ու հողի մշակը, շինարարն ու մշակույթի գործիչը... 44-օրյա պատերազմում նահատակված սյունեցիներին նվիրված համարը, կարելի է ասել, գագաթնակետն էր նման գործերի:

Մյուս կողմից՝ թվում է, թե այդ թերթն ականատեսն է Սյունիքի անցած դարերի իրադարձությունների, եւ մեր փառահեղ նախնիների դեսպանն է ներկայի ու ապագայի մեջ:

Ճիշտ է ասված՝ «Սյունյաց երկրի» հատուկ համարները վաղը հանդերձավորելու են Սյունիքի պատմությունը...

Մեր այս լրագիրը, անկասկած, լինելու է վաղվա մեջ, ու եթե որեւէ մեկը կամենա հետադարձ հայացք ձգել 2000-ականների առաջին երկու տասնամյակի սյունիքյան անցուդարձին, ապա նախեւառաջ թերթելու է այս պարբերականի էջերը:

Հենց այդպես էլ «Սյունյաց երկիրը» 20 տարվա ընթացքում կանգնեցրել ու հավերժին պահ է տվել իր տաճարը, որ բոլորինս է...

Այսօր էլ մարզի բնակչության ընթերցող մասի, առավել եւս գրավոր խոսքը հասկացող ու գնահատող մարդկանց ուղեցույցներից է, որից մարդիկ խոսք են սպասում, ճշմարիտ խոսք, շիտակ խոսք, իրերն իրենց անունով կոչող խոսք...

Մեզ բաժին հասած ժամանակը, ինչպես տեսնում եք, արագ հոսքի մեջ է, եւ երեկվա՝ ինչ-որ տեղ ըմբոստության կոչող թերթը 2020֊ի պատերազմից հետո դարձել է մեր ընդհանուր ցավն իր մեջ ամփոփող, պետության եւ ազգային գաղափարների շուրջ համախմբվելուն, մեր նոր հառնումին աջակցող հարթակ...

Չափազանցություն չի լինի, եթե ասեմ՝ «Սյունյաց երկրի» հոբելյանը մեր բոլորի տոնն է: Սակայն ուզում եմ առանձնացնել թերթի խմբագրակազմին՝ Սամվել Ալեքսանյանի գլխավորությամբ, եւ կոլեկտիվի յուրաքանչյուր անդամին հղել իմ ջերմ եւ սրտաբուխ շնորհավորանքները: Ուզում եմ, որ թերթը՝ իր դավանած արրժեքներով, իր որդեգրած սկզբունքներով այսուհետ նույնպես ներկա գտնվի սյունիքյան ոչ դյուրին ընթացքի առաջնագծում, ինչպես եղել է 20 տարի շարունակ:

Շնորհավոր հոբելյանդ, «Սյունյաց երկի՚ր»: