«Սիսական» կամավորական ջոկատի հրամանատար Աշոտ Երկաթը՝ Մինասյանը, տեղափոխվել է «Վարդաշեն» ՔԿՀ․ Սյունիքից Երևան տեղափոխվելու մասին հայտնել էր ԱԺ «Հայաստան» խմբակցության պատգամավոր Գառնիկ Դանիելյանը:

Աշոտ Մինասյանը դատապարտվել է 2 տարվա ազատազրկման:

Վերհիշենք՝ ո՞վ է Մինասյանն ու ի՞նչ ճանապարհ է անցել:

Աշոտ Երկաթ մականունով հայտնի ազատամարտիկը 65 տարեկան է։ Նա Սիսիանի «Սիսական» կամավորական ջոկատի հրամանատարն է, Արցախյան առաջին պատերազմի ամենահայտնի դեմքերից մեկը։

2020 թվականի նոյեմբերին նա դարձյալ հանրության ուշադրության կենտրոնում հայտնվեց, երբ Ազգային անվտանգության ծառայությունը հայտարարեց Նիկոլ Փաշինյանի նկատմամբ սպանության փորձի բացահայտման մասին: Աշոտ Մինասյանը ձերբակալվեց այդ գործով, սակայն հետագայում այն կարճվեց՝ հանցակազմի բացակայության հիմքով: Մինասյանի դեմ հարուցված մյուս գործը՝ ապօրինի զենք և ռազմամթերք պահելու մասով, շարունակվեց։

Դատարանը նրան մեղավոր է ճանաչել զենք և պայթուցիչներ ապօրինի պահելու մեղադրանքով։ Նրան վերագրվում էր 2020 թվականի պատերազմի ավարտից հետո մեծ քանակությամբ ռազմամթերք և զենք չհանձնելու մեղադրանք։

Աշոտ Մինասյանը մշտապես հայտարարել է, որ իր դեմ գործը քաղաքական ենթատեքստ ունի և արվում է իշխանությունների քննադատներին լռեցնելու շրջանակում։

Իր ելույթներից մեկում Աշոտ Մինասյանը խոսել էր հայ ժողովրդին «վախկոտ» ներկայացնելու իշխանության փորձի մասին:

«Եկան մարդիկ, որոնք մեր արժանապատվությունը փորձեցին նսեմացնել, փորձեցին ստորացնել մեզ և դարձնել մի ազգ, որի պիտակը կոչվում է «վախկոտ»։ Սակայն մեր ազգը դա չէ։ 26 տարի շարունակ ես Արցախ եմ մտել հպարտորեն, արժանապատվորեն, որպես հաղթանակած հրամանատար։ Սակայն վեջին հինգ տարում՝ հինգ և ավելի անգամ պարտություն եմ կրել։ Առաջին անգամ պարտվել եմ, երբ 2018 թվականին սրանք եկան իշխանության։ Երկրորդ անգամ պարտվել եմ, երբ 2020 թվականին այս իշխանությունները մեզ արհեստական պարտության տարան։ 2021 թվականին ես պարտվել եմ, երբ նորից ընտրվեցին սրանք, 2022-ին պարտվել եմ, երբ սկսեցին մեր սահմանները զատել և նվիրել թուրքերին։ Հիմա պարտվում եմ ամեն օր։ Ամեն օր պարտվում եմ, երբ սպանում են իմ հաղթած գեներալին, երբ բանտարկված են իմ գեներալները։ Ամեն օր պարտվում եմ, երբ ձեռք են բարձրացնում մեր վեհի, մեր եկեղեցու վրա։ Ամեն օր պարտվում եմ, երբ մեր հերոսածին մորն են դատում»,- ասել էր հրամանատարը։