Այսօր ՝ փետրվարի 26-ին, Ասկերանի շրջանի Իվանյան (Խոջալու) համայնքում նշել են գյուղի ազատագրման 28-ամյակը:

Մեզ հետ զրույցում համայնքի Ղեկավար Բորիս Ղահրամանյանն ասել է, որ ազատագրվելուց հետո Իվանյան համայնքում բնակություն հաստատեցին հիմնականում Սումգայիթից, Կիրովաբադից, Բաքվից բռնագաղթվածները: Համայնքում կան ավելի քան երեսուն ընտանիքներ, ովքեր ունեն փախստականների կարգավիճակ. կան նաև վերաբնակիչներ: Բ. Ղահրամանյանի խոսքով՝ ազատագրման տարիներին գյուղը տվել է 17 զոհ. մարտերը տևել է երկու օր, իսկ երրորդ օրն առավոտյան արդեն ազատագրվել է Իվանյանը:

Ռազմագործողությունների մասնակից Արթուր Հարությունյանն էլ, մեզ հետ զրույցում, վերհիշելով 1992 թվականի փետրվարյան օրերը, ասել է, որ իրենք հրահանգ են ստացել, որ երբեք չկրակեն խաղաղ բնակչության և համայնքի հարակից տարածքով անցնող գետի և երկաթգծի ուղղությամբ, որովհետև այն նախատեսված էր որպես միջանցք, որտեղով բնակչությունը շարժվում էր դեպի Աղդամ (Ակնա):

«Խոջալուի ազատագրումը ժամանակի պարտադրանք էր, որովհետև Ասկերանի հարակից տարածքները կտրված էին Ստեփանակերտից: Հակառակորդը փակել էր ճանապարհը և խոչընդոտներ էր ստեղծում, որպեսզի հայ բնակչությունը որևէ կերպ չկարողանար հաղորդակցվել մայրաքաղաքի հետ: Մեզ պետք էր ինքնապաշտպանական գործողություններ կազմակերպել, որպեսզի կարողանայինք ապրեինք հանգիստ, անվտագ և խաղաղ: Չնայած դժվարություններին՝ մեր ինքնապաշտպանական ջոկատներին հաջողվել է ճիշտ ու գրագետ ռազմագործողություններ վարել՝ արդյունքում ազատագրելով Իվանյան համայնքը»,-ավելացրել է Ա. Հարությունյանը:

Այսօր շահարկվող այն թեման, որ իբրև թէ Խոջալուում ապրող խաղաղ բնակիչները ռազմագործողությունների ընթացքում տուժել են, Ա. Հարությունյանը հիմնավորված չի համարում և հորդորում է առնչվել իրականության հետ:

artsakhpress.a