Կյանքի 78-րդ տարին բոլորած Գագիկ Դավթյանը կարողացել է լուրջ հետք թողնել մեր գրական անդաստանում։

Սյունյաց աշխարհը հպարտանում է իր տաղանդաշատ զավակով։

Հարգանք Ձեզ՝ պարոն Դավթյան, և քաջառողջություն ու ստեղծագործական նորանոր հաջողություններ։

Իսկ հիմա միասին ընթերցենք Ձեր հեղինակած ստեղծագործություններից մեկը։

ՍՅՈՒՆԻՔ (օրհներգ)

Հայրենի դու իմ Տուն Սիսական,

Եզակի դու ընծա՝ շնորհյալ Աստըծուց,

Իմ երկիր, իմ Սյունիք դիցական,

Օրհնյալ է հավիտյան փառավոր քո ածուն: 

Իմ երկիր, սրբության դու խորան,

Հիմքերդ՝ քարափներ, սյուներդ՝ քերծ ու ժայռ,

Քաջության, խենթության օրորան,

Դու՝ Հայոց աշխարհի քարակոփ ողնաշար:

Իմ հպարտ, իմ անպարտ լեռնաստան,

Իմ Սյունիք անառիկ, երկիր իմ հնամյա,

Բարեկամ – դրացուդ՝ ապաստան,

Եվ շիրիմ՝ չարափառ, անարի թշնամյաց...

Քո ամեն մի գագաթ՝ զորավար,

Մշտարթուն գնդեր են երկնամուխ լեռներդ –

Պատիվ է ապրելը քեզ համար,

Եվ փառք է հանուն քեզ մեռնելն ու հառնելը...