ՍԻՐԵԼԻ ՎԼԱԴԻՄԻՐ ԱՐԱՄԻ

Իմ հոգեհարազատ ընկեր ու ավագ եղբայր...

Գլուխս փորձեցի դնել բարձին` մեկ էլ հիշեցի, որ այսօր ծննդյանդ հերթական տարեդարձն է։ Հետո` աչքերիս չհավատալով, թերթեցի օրացույցը և անակնկալի եկա։ Այն հոբելյանական է... Առօրյա կյանքում քեզ միշտ տեսել եմ առույգ ու կենսախինդ, կոկիկ կեցվածքով ու ասպետական քայլվածքով։ Մարդու չափազանց բարի, զգայուն ու ազնիվ քո տեսակը շատ-շատերը կերազեին։ Իսկ ում բախտ է վիճակվել ճաշակել քո համով-հոտով զրույցներն ու խորհուրդները, նուրբ հումորը,որ համեմվում է արցախյան ավանդական հյուրասիրությամբ, անշուշտ, կվկայի քո, անշահախնդիր ընկերության ու նվիրվածության, հայրենիքի, հողի, Արցախի նախշերի` աստվածային թթենու և խաղողենու նկատմամբ ունեցած քո անսահման սիրո և պաշտամունքի մասին։

Ես հպարտ ու երջանիկ եմ, որ քեզ պես թագավոր ընկեր ունեմ իմ կողքին և փորձությունների երկար ճանապարհ ենք անցել միասին։ 80-ամյա հոբելյանդ այսօր պիտի նշեինք Արցախում`հարազատներով, ընկերներով և մտերիմներով, սակայն ճակատագիրը դաժան գտնվեց մեր նկատմամբ։ Վստահ եմ` հերթական տարեդարձդ կվիճակվի հարազատ հարկի տակ նշել։ Կարծում եմ,որ կհասցնենք այցելել նաև քո հրաշք այգին, դարձյալ վարդերիդ բույրը կառնենք կարոտով ու քեֆ կանենք...

Իսկ հիմա ասում եմ` հոբելյանդ շնորհավոր, մեծ ախպեր, իմ հավատարիմ ընկեր, հարազատս...

Կաղնու պես զորեղ եղիր ու անսասան...