Բաբաջանյան Գևորգ Արտուրի. ծնվել է 1996 թ. հոկտեմբերի 17-ին, Սիսիանի շրջանի Բնունիս գյուղում: Սովորել է Բնունիսի հիմնական դպրոցում: 9-րդ դասարանն ավարտելուց հետո Սիսիանի մշակույթի պալատում մեկ տարի ծրագրավորում է սովորել:  

  Ծառայել է Արցախի Հանրապետությունում՝ Ասկերանի զորամասում:  Պարտադիր զինվորական ծառայության ընթացքում մասնակցել է Ապրիլյան քառօրյա պատերազմին:

  Գևորգը մեծ ու համերաշխ ընտանիքում էր ծնվել: Մայրը՝ տիկին Լիլիթը, զսպում է արցունքները՝   «Գևորգս վեց երեխաներիցս երկրորդն է, այո՛  ես նրա մասին միշտ ներկայով եմ խոսում,  թույլ  էլ չեմ տալիս, որ անցյալով խոսեն: Գևորգս թասիբով, հարգանքով տղա էր: Նրա մասին հուշերն այնքան շատ են: Բանակին շատ էր նվիրված, շատերից եմ լսել, որ ասում էին՝ գործա   էլի, բայց տղաս բանակն իր տունն էր համարում, ես էլ նրա ծառայակից ընկերներին եմ իմ որդիները համարում:  Պայմանագրային ծառայության մտնելու  առաջին օրից  առանձնացրել եմ մեր բերքի՝ պոստ տանելու համար նախատեսված բաժինը: Գևորգս հավանած աղջիկ ուներ, պատերազմը չլիներ՝ դեկտեմբերին հարսանիք էինք անելու:  Մեր սրտերը նմանվել են մոմի, լույս ու ջերմությունը լքել են մեզ, մնացել են թանկ ու հարազատ հիշողություններ... »:

  Գևորգի եղբայրը 44-օրյա պատերազմի ընթացքում Արցախում էր, նա  շտապում էր օգնության հասնել ժամկետային զինծառայող եղբորը, այդ պատճառով էլ հրաժարվում է պատերազմին չմասնակցելու հրամանատարության առաջարկից, բացի այդ այնքան կապված էր ընկերներին, որ նրանց միայնակ թողնելու միտքը դավաճանություն էր համարում և հոկտեմբերի 8-ին մեկնում է Արցախ:

  Կարմիր շուկայի մոտակայքում թշնամու անօդաչուն խոցում է բեռնատարը, որով  զորք էին տեղափոխում, զոհվում են 27 հայորդի, նրանցից մեկն էլ Գևորգ Բաբաջանյանն էր:

  Գևորգի մարմինը հողին է հանձնվել 2020 թ. հոկտեմբերի 28-ին Սիսիանի զինվորական պանթեոնում: