Խոսքը Դավիթբեկ գյուղին առնչվող մի տխուր իրողության մասին է։ 

Դպրոցների օպտիմալացման շրջանակում Դավիթբեկի դպրոցը պետք է միավորվի Արծվանիկի դպրոցի հետ։ Այդ մասին մեզ հայտնեց կրթօջախի պատմության ուսուցիչ Վահագն Մովսիսյանը՝ տարակուսելով, թե ինչպես կարելի է սահմանամերձ գյուղի դպրոցը փակել և միացնել մի այլ գյուղի դպրոցի, որը բավականին հեռու է։ 

«Սահմանապահ բնակավայրն ամրացնելու փոխարեն, թուլացնելու են, քանզի մանուկները զրկվում են իրենց բնօրրանում կրթություն ստանալու հնարավորությունից։ Դա նաև աշխատատեղերի կրճատում է ենթադրում, մարդ կորցնում է իր ապրելու եկամուտը։ Հետո ձմռան կեսին իմ երեխան, երբ ճանապարհը սառցակալում է, պիտի մեկնի Արծվանիկ, այն դեպքում, որ երբեմն տրանսպորտ չի աշխատում՝ ճանապարհը փակվելու պատճառով», - մտահոգություն է հայտնում մեր զրուցակիցը։

Դավիթբեկի դպրոցը տասնամյակների պատմություն ունի, ավելի ստույգ՝ հիմնադրվել է 1907 թվականին։ ՀՀ վաստակավոր ուսուցիչ Բայանդուր Պողոսյանի պաշտոնավարման տարիներին (1953-1986 թթ․) դպրոցն աչքի ընկավ աննախընթաց հաջողություններով և հանրապետությունում համբավ ձեռք բերեց։ Այժմ դպրոցում 50 աշակերտ է սովորում, մանկավարժների 90 տոկոսն էլ տեղացի է։

Ի դեպ, կրթօջախը 1990 թվականից կրում է գյուղի զավակ, Հայաստանի առաջին հանրապետության հիմնադիր Արամ Մանուկյանի անունը։ Նրա հարթաքանդակը փակցված է դպրոցի մուտքի պատին։ Դպրոցը փակելով՝ այս մի հիշատակն էլ են ոչնչացնում։ 

Գյուղում ստորագրահավաք են կազմակերպել և դիմումի տեքստն ուղարկել ՀՀ Կրթության, գիտության, սպորտի և մշակույթի, ինչպես նաև Տարածքային կառավարման ու ենթակառուցվածքների նախարարություններ, Սյունիքի մարզպետարան, երբ ՀՀ վարչապետը Սյունիքում էր, նրան էլ են տեղյակ պահել այդ մասին, սակայն որևէ հուսադրող արձագանք չի եղել։

Այնուամենայնիվ դավիթբեկցիները չեն հուսալքվել և այն հաստատ համոզմունքն ունեն, որ իրենց գյուղի դպրոցը չպիտի փակվի, իսկ գյուղացիների ստորագրությամբ ուղարկված դիմումը մինչ այդ կընթերցեն պատկան մարմիններում։

Վահրամ Օրբելյան