Ծնվել է 1998թ․ նոյեմբերի 21-ին Գորիս քաղաքում։

«Համեստ, դաստիարակված, խելացի տղա էր մեր Լեւոնը», ասում են ուսուցիչները, ովքեր հպարտությամբ են նշում, որ դասավանդել են նրան, նույն հպարտությամբ ընկերներն ու հարեւաններն են Լեւոնին իրենցը անվանում, ափսոսում, բնորոշում որպես հարգալից, հայրենասեր, բարի, խելացի, տաղանդավոր երիտասարդի։ Բոլորը Լեւոնի մասին խոսում են բացառապես ներկայով։  

 Միջնակարգն ավարտելուց հետո անվճար ընդունվել է Գորիսի պետական համալսարանի մաթեմատիկայի բաժինը, եղել լավագույն ուսանողներից։ Ընկերները զորակոչվել ու զորացրվել էին, ինքն օգտվում էր տարկետումից՝ զորակոչվելու էր ավարտելուց հետո։ Երբ խոսք էր գնում սիրած աղջիկ ունենալու, աշխատանք գտնելու կամ այլ ծրագրերի մասին, ասում էր՝ «Ես պարտք եմ հայրենիքիս, առաջինը պարտքս պիտի տամ»։

 2020թ․ օգոստոսի 27-ին Լեւոնը զորակոչվեց բանակ․ ուրախ էր, հպարտ, որ Արցախում է ծառայելու։

 Սեպտեմբերի 27-ին Լեոնը Ջրականում էր, երիտասարդը, ով խուսափում էր վեճ ու կռվից, հիմա կենաց մահու կռիվ էր տալիս, դարձել էր անողոք ռազմիկ եւ պահանջում էր չխնայել թուրքին։

 Նորակոչիկ ռազմիկը զոհվեց հոկտեմբերի 2-ին. աճյունն ամփոփված է Գորիսի պանթեոնում՝ հայրենիքը պաշտպանելիս զոհված հերոսների կողքին․․․

Տիգրանուհի Բադալյան