Էդվարդ Միլիտոնյան, բանաստեղծ, նկարիչ, Հայաստանի գրողների միության նախագահ

2003 թ. սեպտեմբերն էր, պատրաստվում էր նոր-նոր լույս աշխարհ եկող «Սյունյաց երկրի» անդրանիկ համարը: Ես խմբագրակազմին ուղարկեցի իմ շնորհավորանքի խոսքը՝ մասնավորապես նշելով. «Սյունիքը մեր երկրի հարավ-արևելյան դարպասն է, Սյունիք-Զանգեզուրը՝ մեր անկախ պետության լինելիության գրավականը: Ուստի և թերթը պիտի նպաստի երկրամասի բարգավաճմանն ու հզորացմանը...»:

Հիմա, երբ հետադարձ հայացք եմ ձգում, տեսնում եմ՝ «Սյունյաց երկիրը» 20 տարի շարունակ ապրել ու գործել է հենց այդ հավատամքով:

Այսօր երիցս կարող ենք փաստել՝ «Սյունյաց երկիր» թերթը Սյունիքի բաբախող զարկերակն է:

«Սյունյաց երկիրը» Սյունիքի վերջին 20 տարվա, նաև մեր օրերի թերթային պատկերն է, ճշմարիտ և բազմակողմանի արտացոլանքը:

Գնահատելի է, որ խմբագրակազմը կարողանում է հետևողականորեն ներկայացնել Սյունիքի առջև ծառացած գլխավոր խնդիրները: Եվ այդպես՝ տարիներ շարունակ…

Հաճելի է նկատել՝ թերթը մաս է դարձել մեր գրական ընթացքի: Հատուկ համարներ՝ նվիրված հայոց մեծանուն գրողներին (հատկապես ծագումով սյունեցի գրողներին), գրական էջեր, ժամանակակից գրականության շուրջ քննարկումներ, իսկ վերջին երեք տարում՝ նաև եռամսյա մշակութային հանդես: Ընդ որում՝ մշակութային հանդեսներից մեկը նվիրված էր Սյունիքի մերօրյա գրողներին:

Շնորհավորում եմ թերթի խմբագիր Սամվել Ալեքսանյանին, խմբագրակազմին, բոլոր սյունեցիներին՝ «Սյունյաց երկրի» 20-ամյակի կապակցությամբ:

Ցանկանում եմ, որ «Սյունյաց երկիրը» այսուհետ ևս նույն ոգով, նույն ջանադրությամբ շարունակի արարումի երթը մեր շատ հարազատ Սյունյաց աշխարհում: