Իմ ժողովուրդ

Ո՜վ ժողովո՛ւրդ, իմ ծնողը դո՛ւ ես, դո՛ւ, 

Ինձ կյանք տվող, ինձ սնողը դո՛ւ ես, դո՛ւ:

Քո շեն այգում ես մի տերեւ՝ անցողիկ,

Ինձ փայփայողն, ինձ պահողը դո՛ւ ես, դո՛ւ:     

Ինչ ինձ տվիր, հազար էդքան թե քեզ տամ,     

Քիչ է դարձյալ, իմ սուրբ մայրը դո՛ւ ես, դո՛ւ:

Ես առանց քեզ ուրախություն, սեր չունեմ,

Քեզնից բացի ուրիշ հալալ տեր չունեմ:

Աշխարհ գիտի, որ ես հեր ու մեր չունեմ,

Իմ հերն ու մերն, իմ ծնողը դո՛ւ ես, դո՛ւ:     

Ինչ ինձ տվիր, հազար էդքան թե քեզ տամ,     

Քիչ է դարձյալ, իմ սուրբ մայրը դո՛ւ ես, դո՛ւ:

Հե՜յ ժողովո՛ւրդ, կուզեմ լինել հովի պես,

Դադար չառնեմ, անվերջ ծփամ ծովի պես,

Սիրտդ հուզեմ՝ անմահ Սայաթ-Նովի պես,

Իմ քնարին շունչ տվողը դո՛ւ ես, դո՛ւ:   

Ինչ ինձ տվիր, հազար էդքան թե քեզ տամ, 

Քիչ է դարձյալ, իմ սուրբ մայրը դո՛ւ ես, դո՛ւ:

Երգ հյուսելով թող ճերմակեմ ձյունի պես,

Սեգ սարերիդ լանջին փարվեմ ձյունի պես,

Քո դաշտերի վրա հալվեմ ձյունի պես,

Քո Աշոտին կյանք տվողը դո՛ւ ես, դո՛ւ:     

Ինչ ինձ տվիր, հազար էդքան թե քեզ տամ,   

Քիչ է դարձյալ, իմ սուրբ մայրը դո՛ւ ես, դո՛ւ: