Յուրի Նիկոլայի Գեւորգով․ ծնվել է 1985 թ․ հուլիսի 9-ին Ադրբեջանի Սովետական Սոցիալիստական Հանրապետության Բաքու քաղաքում։ Բաքվի ջարդերից հետո ընտանիքը հանգրվանել է Սյունիքում՝ Կապանում, ապա՝ Քաջարանում։ Սովորել է Քաջարանի թիվ 1 դպրոցում։ 9-րդ եւ 10-րդ դասարանները սովորել է Սյունիքի միջնակարգ դպրոցում։

2003 թ․ զորակոչվել է բանակ, ծառայել է Արցախի Հանրապետության Մարտակերտ քաղաքի զորամասում, զինվորական մասնագիտությամբ ականանետի նշանառու էր։

Աշխատում էր Քաջարանի պղնձամոլիբդենային կոմբինատում՝ փոխարկիչի մեքենավար։

2018 թ․ ամուսնացել է, ունի երկու դուստր։

Յուրիի կրտսեր դուստրը ծնվել է հոր զոհվելուց ամիսներ անց․ ավագը երկու տարեկան է․ հայրիկին լավ է հիշում, հայրիկի նկարները ցույց է տալիս երկու ամսական քույրիկին, որ քույրիկն էլ ճանաչի հայրիկին, Սրբուհին մեկ այլ զբաղմունք էլ ունի՝ ժամերով նստում է մուտքի դռան մոտ ու հետեւում ոտնաձայներին, որ հայրիկի գալու պահը հանկարծ բաց չթողնի․․․

Յուրիի մասին մեզ պատմում են Սյունիքի միջնակարգ դպրոցի ուսուցիչները։ Մոտ 20 տարի անց էլ ռուսերենի ուսուցչուհի Էլզա Բաղդասարյանը չի մոռանում իր համեստ, ժպտերես աշակերտին․ «Յուրիի բնավորության ամենաառանձնահատուկ գիծը համեստությունն էր, բացառիկ հարգալից տղա էր, չարաբաստիկ պատերազմից օրեր առաջ եմ հանդիպել՝ պահպանել էր իրենց սերնդին հատուկ հարգանքն ու միայն իրեն պատկանող յուրահատուկ ժպիտը։ Հիշում եմ, որ շատ արագ մերվեց դասարանին՝ իր մարդկային բնավորության օգնությամբ։ Շատ-շատ եմ ափսոսում, որ նրա նման երիտասարդն այսօր մեր կողքին չէ, ինչ-որ բան սխալ է՝ նրա պես մարդիկ պիտի երկար ու երջանիկ ապրեին․․․»։

Ուսումնական գծով տեղակալ Աշխեն Իսրայելյանի  հայացքում բարի հուշերի ժպիտն ու ափսոսանքն իրար են փոխարինում․ «Մեր Յուրիի ժպիտը մոռանալ անհնար է, համեստ տղա էր, բայց սեփական կարծիքն ուներ ու իր տեսակետը համեստորեն առաջ էր տանում։ Հերոս դառնալու համար մի վայրկյան է պետք, մարդ լինելու համար՝ մի ամբողջ կյանք․ Յուրին հենց այն տեսակն էր, ով իր ապրած  կարճ կյանքի  ընթացքում ապացուցեց, որ մարդ է եւ լա՛վ մարդ․․․»։

2020 թ․ սեպտեմբերի 27-ին Ադրբեջանը պատերազմ սկսեց․ սեպտեմբերի 28-ին Յուրին միացել է Քաջարանի մերձակա սահմանները պաշտպանող խմբերին։ Հոկտեմբերի 8-ին կամավոր մեկնել է Արցախ, մասնակցել Ջրականի /Ջաբրայիլ/ եւ Իշխանաձորի պաշտպանության մարտերին։

2020 թ․ հոկտեմբրի 17-ին զոհվել է Խուդաֆերինի ջրամբարի մոտակայքում։

 Յուրի Գեւորգովը հետմահու պարգեւատրվել է «Մարտական ծառայության» մեդալով։

Տիգրանուհի Բադալյան