Ամերիկյան Fox News-ը հրապարակել է  Ռուբեն Վարդանյանի որդու՝ Դավիթ Վարդանյանի հոդվածը:

«Հայրս արդեն ավելի քան 550 օր անազատության մեջ է պարզապես քրիստոնյա լինելու համար։

Վերջին 10 տարում նրա կյանքի նպատակը բարեգործությունն էր, հատկապես իր հայրենիքում՝ Հայաստանում։

Պատկերացրեք ամբողջական համայնքներ, որոնք ստիպված են 24 ժամում լքել իրենց տները, եկեղեցիները և նախնիների գերեզմանները։  Այս մղձավանջն իրականություն դարձավ 120,000 հայ քրիստոնյաների համար, երբ Ադրբեջանը էթնիկ զտումներ իրականացրեց Լեռնային Ղարաբաղում՝ Արցախում։ Այդ ծանր գինը վճարողների թվում է Ռուբեն Վարդանյանը, ով այժմ բանտարկված է օգնելու փորձի համար։

Վերջին անգամ, երբ նման բան պատահեց հայերի հետ, Ամերիկան արձագանքեց  ու ձեռք մեկնեց։ Երբ 20-րդ դարի առաջին ցեղասպանության ընթացքում Օսմանյան թուրքերը սպանեցին 1.5 միլիոն հայ քրիստոնյաների, շարքային ամերիկացիները ստեղծեցին «Մերձավոր Արևելքում ամերիկյան նպաստամատույց կոմիտե»՝ հավաքելով ավելի քան 117 միլիոն դոլար (այսօրվա արժեքով՝ շուրջ 2.7 միլիարդ), որպեսզի փրկեն հայ որբերին և փախստականներին։ Դա Ամերիկայի միջազգային մարդասիրական առաջին մեծ նախաձեռնությունն էր։

Փրկված հայերը դարձան ամերիկյան կյանքի մի մասը։ Ամեն անգամ, երբ ամերիկացիները վայելում են Շերի երաժշտությունը, դիտում Քիմ Քարդաշյանի շոուները կամ հիշում Անդրե Աղասու թենիսի հաղթանակները, առնչվում են Հայոց ցեղասպանությունից փրկված ու Ամերիկայում ապաստանած մարդկանց ժառանգությանը։

Այսօր, սակայն, իմ հայրը՝ Ռուբեն Վարդանյանը, չունի  հնարավորություն  իր պատմությունը պատմելու համար: Ավելին քան 550 օր նա քաղաքական դրդապատճառներով պահվում է բանտում՝ նախնիների հայրենիքում Արցախի հայերի ապրելու իրավունքը պարզապես պաշտպանելու համար։

Նա մենակ չէ։ Այսօր առնվազն 23 հայ քրիստոնյա անօրինական կերպով պահվում  է Բաքվում։ Ավելին, հասարակական կառույցների գնահատմամբ, Ադրբեջանում կա ավելի քան 300 քաղբանտարկյալ, որոնց թվում են և՛ հայ, և՛ ադրբեջանցի իրավապաշտպաններ, լրագրողներ ու ակտիվիստներ։

Հորս բանտարկության պատճառը ոչ թե նրա քաղաքական գործունեությունն է, այլ աշխարհով մեկ, այդ թվում՝ Լեռնային Ղարաբաղում ծանր դրության մեջ հայտնված մարդկանց աջակցելու նրա կամքը։ Նախքան քաղբանտարկյալ դառնալը, նա հայտնի էր որպես գործարար և մարդասեր։

Անցած 10 տարում նրա կյանքի նպատակն ամբողջությամբ եղել է բարեգործությունը, հատկապես իր հայրենիքում՝ Հայաստանում։ Այդ գործունեության շրջանակում նա համահիմնադրել է «Ավրորա» մարդասիրական նախաձեռնությունը՝ հումանիտար գլոբալ շարժում, որը մեծարում է այն մարդկանց, որոնք իրենց կյանքը վտանգելով օգնում են ուրիշներին Ռուանդայում, Իրանում, Աֆղանստանում և այլուր։

Ինչպես 110 տարի առաջ, այսօր ևս մենք հույս ունենք, որ ԱՄՆ-ն կրկին կաջակցի այն հայերին, որոնք հալածվում են իրենց ազգային պատկանելության և հավատքի համար։

Անձամբ ես այսօր կամ, որովհետև իմ մեծ պապին փրկել է Էջմիածնում քրիստոնյա միսիոներների հիմնած ամերիկյան որբանոցը։ Այսօր ևս մենք նկատում ենք, որ հայերը մենակ չեն։ Ամենակարևորը՝ նախագահ Թրամփը խոստացել է պաշտպանել հալածվող հայ քրիստոնյաներին և՛ Ադրբեջանում, և՛ այլուր։ Հենց այսպիսի աջակցությունն ու ճնշումն է ի վերջո հաղթանակելու։

Մենք հետևում  ենք նախագահ Դոնալդ Թրամփի առաջնորդությանը և հույս ունենք, որ նա կկատարի Խաղաղության նախագահ լինելու իր հանձնառությունը։ Նա կարող է դա անել՝ ստիպելով Բաքվի ռեժիմին հասկանալ, որ  պետք է հետևեն միջազգային օրենքներին և ցուցադրեն Կովկասում խաղաղության իրենց հանձնառությունը՝ ազատ արձակելով իմ հորը և մյուս հայ բանտարկյալներին»։