Փառատոնի երկրորդ օրվա՝ հուլիսի 5-ի ծրագիրը խորագիր ուներ՝ «Պատմության հնչյունը», բայց մինչև համերգը սկսվելը փառատոնի գեղարվեստական ղեկավար, թավջութակահար Սևակ Ավանեսյանը մանրամասնեց փառատոնի երկրորդ օրվա ծրագիրը՝ ներկայացնելով նրանում ներառված կոմպոզիտորներին և նրանց անմահ ստեղծագործություններին։

Համերգը սկսվեց Մորիս Ռավելի «Լավանս» ստեղծագործությամբ, որ հանդիսատեսին մատուցեցին Քրիստիան Էրբսլյոհ-Փափազյանը և Ուրսուլա վոն Լերբերը (դաշնամուրային կատարում): Հաջորդիվ հնչեց Կլոդ Դեբյուսիի երեք մասանոց «Ջութակի սոնատ սոլ մինոր» ստեղծագործությունը (ջութակահար՝ Հրաչյա Ավանեսյան, դաշնակահար՝ Մարիաննա Շիրինյան)։

Հանդիսատեսը հատկապես բուռն արձագանքեց ակորդեոնահար Ռադու Ռատոյի կատարումներին։ Երաժիշտը նախ կատարեց Կամիլ Սեն Սանսի «Մահվան պարը» ստեղծագործությունը, այնուհետև հնչեցրեց մոլդովացի ակորդեոնահար, դիրիժոր, կոմպոզիտոր Միհայ Ամիհալաքիոյեի կարճ, վիրտուոզ բնույթի ստեղծագործությունը։

Ընդմիջումից հետո հանդիսատեսին հաճելի պահեր պարգևեց երաժիշտների եռյակը՝ Ժուլիեն Լիբեր (դաշնամուր), Հայկ Կազազյան (ջութակ), Սևակ Ավանեսյան (թավջութակ), նրանք հնչեցրին լայնակտավ մի ստեղծագործություն՝ Ֆելիքս Մենդելսոնի չորս մասանի «Դաշնամուրային տրիո № 2 դո մինոր, օպուս 66» ստեղծագործությունը։ Բարձրակարգ մի կատարում, որ բուռն ծափահարություններ և հիացական բացականչություններ կորզեց հանդիսատեսից։

Փառատոնում ևս մի ավանդույթ է ձևավորվել՝ Լոնդոնի «Florian Leonhard Fine Violins» պատմական գործիքների բացառիկ ցուցահանդես, որ կազմակերպվում է երգեհոնային դահլիճին կից սրահում։ Այս անգամ ներկայացված էին Գվարներիի, Ստրադիվարիուսի, Պաոլո  Տեստոնիի մի քանի դար առաջ պատրաստած գործիքները՝ ջութակ, ալտ, թավջութակ, ընդ որում գործիքներից մեկը թվագրված է 1865 թ․։

Վահրամ Օրբելյան