Սյունի՛ք, դու միշտ եղել ես օրինակելի, կարգապահ եւ օրինասեր: Ի՞նչ է փոխվել քո հոգեբանության մեջ: Մի լռիր, Սյունիք, լսելի դարձրու խոսքդ բանական:

Սյունի՛ք, մի՞թե բավարար չէին նախնական շրջանում 1-2, իսկ հետո, նաեւ ամենօրյա այն կոչերը, հայտարարությունները, հորդորներն ու խնդրանքները, որոնք միտված էին մեր բոլորիս առողջության պահպանման սուրբ գործին: Դու, քո պողպատյա կամքով հայոց նոր պատմության մեջ մի նոր ոսկե էջ ես բացել, Սյունի՛ք, անցել ես արհավիրքի, մութ ու խավարի մղձավանջային, տատասկոտ ճանապարհով, բազում զոհերի գնով հեռացրել ես ոսոխի հետ սահմանը 180 կիլոմետրով, հերոսաց օրրան Սյունիք: Սովը քեզ ավելի էր ուժեղացրել Սյունիք, մոռացե՞լ ես:

Փառքի, գովեստի, մեծարման արժանի իմ կյանքի դարբնոց, իմ սուրբ սրբոց, լսո՞ւմ ես նորից պատերա՜զմ է` չհայտարարվա՜ծ, առանց փամփուշտի՜, առանց զինվորի խիզախման՛ պատերա՜զմ, որտեղ խրամատ փորելն ու հրասայլի դեմ դիմաց դուրս գալն անիմաստ է: Պատերազմն այս զավթողական չէ, թշնամին հողի խնդիր չունի, չի ճանաչում ոչ ռասսա, ոչ հավատք, ոչ ազգություն, խտրական չէ, հավատացեք, աղքատին ու հարուստին դրել է մի հորիզոնականի վրա, նահանջել չգիտի, հողից հող է թռչում, մոլեգնում աշխարհից աշխարհ:

Սյունի՛ք, դարանակալ թշնամին անտես է ու նենգ, վխտում է ազատ ու անգայթ, չարքի մոլեգնող թեւերով որոնում է ինձ, քեզ, վախից նահանջում, երբ մենակ եմ ու մեկուսացված, համարձակությունը սաստկանում է, երբ փորձում ես ուրախանալ, դառնում է կատաղի, երբ հարազատ բարեկամներով հավերժի ճամփորդ յուրայինիդ դողացող ձեռքերով ու աղիողորմ լացով վերջին հրաժեշտի անհետաձգելի սահմռկեցուցիչ ծիսակատարությունն ես ձեռագրում:

Սյունի՛ք, գիտե՜մ, որ ուժե՜ղ ես, ընդերքդ ոսկի՜ է, ոսկի, գիտե՜մ, որ ծաղկանց աշխարհի գեղեցկուհի ալպիական մանուշակն անհագ սիրով հավատարմագրվել է հենց քո մեղրածոր լանջերին, Սոսիների պուրակին շուք ու հմայք տվող Բասուտա գետի սեւ, կարմիր եւ դեղնավուն պուտերով անզուգական գեղեցկուհի կարմրախայտն իր պարն է բռնել ջրային հայելու վտիտ եւ հազիվ նշմարելի   կոհակներում։

Խուստուփի ամենօրյա շենշող հայացքը պատգամ է տալիս՛ որդի՛ս, այս ի՞նչ դասալքություն է, ի՞նչ ինքնակամություն է, կորցրե՞լ ես բանականությունդ, ուշքի արի, որդիս, անվերապահորեն հետաձգիր քո հաճույքները, սա այն թշնամին չէ, որի դեմ կարող ես ուս ուսի տված կռվել ու ծնկի բերել, նա դարանակա՛լ է, դարանակա՜լ, թաքստոցից գտնում է թույլին ու տկարին, տարեցին ու հիվանդին, որոնք թվում է, թե հեռու են նրանից, բայց չարքը խանդից գայթակղված նրանց ավելի է «սիրում», մի ջնջիր քո կերտած պատմությունը, ուշքի արի, որդի՛ս։

Հավատա որդիս, այս նենգ թշնամուն հաղթել կարող ես, եթե ԾՎԱՐԵՍ քո սեփական ՏԱՆ մեջ, այդժամ նա կհեռանա ու էլի անտես...

Իմ պատգամը քո միջոցով ուղարկիր Արեւիքին, Գանձասարին, Արամազդին ու Իշխանասարին...

Ձեր սրտակից Աստված՛ ԽՈՒՍՏՈՒՓ։

Արսեն Գրիգորյան

Սյունիքի մարզպետարանի զորահավաքային նախապատրաստության

                                                                                                                բաժնի պետ