Տաթև համայնքում հայտնի Դանիելյանների ընտանիքում ամենասպասված ու երջանիկ օրն օգոստոսի 30-ն էր: Եվ այսպես՝ մինչև 2020 թ. 44-օրյա պատերազմը...

Ընտանիքի մինուճար որդու՝ Լևոնի ծննդյան օրն է օգոստոսի 30-ը: Այդ օրը, սակայն, երեք տարի է՝ հարազատները նշում են առանց նրա:

Լևոնը հերոսացավ ու նահատակվեց 2020 թ. նոյեմբերի 9-ին, երբ իբր լռել էին մահագույժ զենքերի ձայները:

Անփարատելի է կորստյան ցավը. Լևոնը մոր միակ հույսն ու մխիթարությունն էր, ուժն ու հավատը:

Կյանքը միանգամից իմաստազրկվեց, ու մռայլ գույներով լցվեց Դանիելյանների օջախը՝ վշտից կորացած պապ, սևազգեստ տատ, աչքերի արցունքն ու սրտի ցավը խեղդող մայր, եղբոր բացակայության հետ չհաշտվող քույրեր…

Երբ սրտի կաթվածից հանկարծակի մահացել էր Լևոնի հայրը, նա ընդամենը յոթ օրվա ծառայող էր:

Հոր հուղարկավորությունից հետո հարազատների հետ զրույցում Լևոնը հավաստիացրեց, որ ծառայությունից հետո՝ հոր սիրած վայրում, հուշաղբյուր է կառուցելու ի հիշատակ նրա:

Բայց նախախնամությունը դաժան ճակատագիր էր որոշել տղայի համար...

Օգոստոսի 30-ին՝ Լևոնի ծննդյան օրը, այդ հուշաղբյուրի բացումն էր...

Նորվարդ Մովսիսյան