Ամիսներ առաջ դժվար էր պատկերացնել, որ այս կարգախոսը այժմեական կդառնա մեր օրերում: Իսկ հիմա մեկ ամիս է, ինչ դաժան պատերազմի մեջ ենք հարեւան հանրապետության հետ: Եվ իրոք, ով ինչով կարող է, ցանկանում է օգնել հայ զինվորին, ընդհանրապես օգտակար լինել ռազմաճակատին:

Մի խումբ նվիրյալների նախաձեռնությամբ (Տիրայր Ղահրամանյան, Վիկտորիա եւ Լիլիթ Սահակյաններ եւ ուրիշներ) եւ կամավորների գործուն օժանդակությամբ Կապանի պետթատրոնում քողարկող ցանցեր են գործում առաջնագծի համար: Մեր՝ թատրոնում գտնվելու ժամանակ բեմահարթակում տարբեր տարիքի եւ մասնագիտության տեր մարդիկ հերթական ցանցը հյուսելով էին զբաղված: Իսկ մի անկյունում տոպրակների մեջ պատրաստի ցանցերն էին, որ պիտի առաքվեր առաջնագիծ: Հովանավորների օժանդակությամբ հումքը ձեռք են բերում, նաեւ անհատներն են ցանցերի համար անհրաժեշտ կտորեղեն հատկացնում: Մնում է հուսալ, որ այս օգտակար նախաձեռնությունը կընդլայնի մասշտաբները, իր մեջ ներգրավելով ավելի մեծ թվով մարդկանց:

Թատրոնի ճեմասրահում տեսանք արկղեր: Մեզ փոխանցեցին, որ Կապանի դրամատիկական թատրոնում հանգանակություն է հավաքվել: Դեղորայքն ու ծխախոտն ուղարկել են կռվող տղաներին, իսկ հագուստեղենը կհատկացվի  Կապանում ապաստան գտած արցախցիներին: Վերջիններիս օգնության ձեռք մեկնելու ձգտումը միավորել է շատ-շատերին:

Վահրամ Օրբելյան