2013 թվականից պայմանագրային զինծառայող էր Արշակը, գիտեր հայրենիքի գինն ու խաղաղության հարգը։

Ծնվել է 1977թ․ հոկտեմբերի 14-ին Սիսիանի շրջանի Տոլորս գյուղում, սովորել է Տոլորսի միջնակարգ դպրոցում, ամուսնացած էր՝ երկու որդու հայր։

Երկիր պաշտպանելը նրա մասնագիտությունն էր, զինվորական ծառայությունը՝ կենսագրության հիմնական հատվածը։

Երկրի, հողի, հայրենիքի պաշտպանն իր պարտքը կատարելիս երբեք չէր թերացել, հարգված զինծառայող էր ու սիրող հայր, ով որդիների դաստիարակության հիմքում սեփական հայրենիքի ու տան պաշտամունքն էր դրել։

Պատերազմի առաջին օրերից առաջնագծում էր, եղբորորդին ժամկետային զինծառայող էր, ու պայմանագրային հորեղբայրն իր պարտքն էր համարում նրա դեռատի կյանքը պահպանելը։ Զանգահարում էր եղբորը՝ հանգստացնում, ասում, որ ամեն բան լավ է ու անհանգստանալու ոչինչ չկա։ Վերջին զանգը հոկտեմբերի 10-ին էր․․․

Հոկտեմբերի 14-ին Արշակի ծննդյան օրն էր, ավա՜ղ, շնորհավորանքների փոխարեն ցավակցություններ, ուրախության փոխարեն՝ անմորմոք կսկիծ․․․

 Միայն ամիսներ անց՝ հունվարի 30-ին, հողին հանձնվեց Արշակի աճյունը։ Հուղարկավորությանը ներկա էին նույն խրամատում կռված ընկերները, ովքեր եկել էին իրենց երախտագիտության խոսքն ասելու հերոսին՝ իրենց կյանքը փրկելու համար։

Արշակի մարմինն ամփոփված է Սիսիանի զինվորական պանթեոնում։

 

 Տիգրանուհի Բադալյան