Հունան Պարգեւի Հարությունյան․ ծնվել է 1989 թ․ սեպտեմբերի 2-ին Գորիս քաղաքում։ Սովորել է Գորիսի N 2 դպրոցում։ Պարտադիր զինվորական ծառայությունն անց է կացրել Մատաղիսում։ Ամուսնացած էր, ունի մեկ դուստր։

2018 թ․ որպես պայմանագրային հետախույզ ծառայության է անցել Գորիսի զորամասում։

Ծառայությանը երբեք որպես աշխատանք չէր ընդունում, այլ հայրենիքին ծառայություն, որ  պատիվ ու ճակատագիր էր համարում։

Ընկերները հիշում են իրենց հավաքույթները, որտեղ հյուրասիրողի դերում մեծամասամբ Հունանն էր։

Հունանի մասնակցությամբ հավաքույթները մի առանձնահատկություն էլ ունեին՝ դրանք բոլորը վերածվում էին հայրենասիրական երգերի ինքնաբուխ համերգի։

Հունանի մասին խոսելիս ընկերները հուզվում են․ «Ափսոս էր մեր ախպերը, գոնե կարողանայինք հաղթել, մի տեսակ ամաչում ենք, որ նա զոհվեց, իսկ մենք չկարողացանք իր դիրքը պահել։ Մի կողմից էլ՝ նա հաղթող է, որովհետեւ չիմացավ, որ հողերն անցավ թուրքին»։

2020 թ․ սեպտեմբերի 27-ին Ադրբեջանը լայնամասշտաբ պատերազմ սկսեց․ Հունանը դիրքեր գնալուց առաջ հրաժեշտ տվեց ու կիսակատակ ասաց․ «Մեկ էլ տեսար՝ չգամ»․․․

Սեպտեմբերի 30-ին թեժ մարտերում՝ կարեւոր առաջադրանք կատարելիս զոհվեց Հունանը․ եւս մի նորաստեղծ ընտանիք փլվեց, էլի մի մանուկ որբացավ․․․

Հունանի դուստրը հայրիկին նկարով է ճանաչում, բայց արդեն գիտի՝ ինքը հերոսի դուստր է։

Տիգրանուհի Բադալյան