Կապան խոշորացված համայնքի Սզնակ բնակավայրում բնակիչները փորձում են հարմարվել նոր իրականությանը: Գյուղը բարձր դիրքում է, եւ երեւում է ադրբեջանցիների յուրաքանչյուր շարժը: Ներգյուղական քննարկումների հիմնական թեման թուրքերի գոռգոռոցն ու վերջերս տեղադրված վրանն է:
Բնակիչները լավ են հիշում 90-ականների պատերազմը, դրան հաջորդող երկար վերակառուցումը, 1989 թ. գյուղը համարյա դատարկվել էր, Բաքվից բռնի տեղահանված շատ հայ ընտանիքների համար հարազատ բնակավայր դարձավ Սզնակը: Այսօր էլ գյուղն ընդունել է 44-օրյա պատերազմի հետեւանքով տնազուրկ դարձած ընտանիքների:  
Գյուղը բազմաթիվ խնդիրներ ունի, որոնք պատերազմից առաջ, կարծես թե, լուծման ուղի էին բռնել: Գյուղն ամբողջությամբ գազիֆիկացված է, առկա է փողոցային լուսավորություն:
Կապան խոշորացված համայնքի ղեկավարի տեղակալ Մարատ Հարությունյանը, մեզ հետ զրույցում, մանրամասն խոսեց խնդիրներից.
«Սզնակի դիրքը թույլ չի տալիս ժամանակակից տեխնիկան կատարի աղբահանություն,  կոմունալ ծառայությունը պարբերաբար մաքրման աշխատանքներ է կատարում, բայց բնակիչներն իրենք էլ պետք է գիտակցեն, որ ձորում թափված աղբը վերադառնում է իրենց տներ։ Երթուղային տրանսպորտը նախկին ժամանակացույցով չի աշխատում , քանի որ սպասարկող ընկերությունը պատերազմի ժամանակ բազմաթիվ տեխնիկական կորուստներ է  ունեցել: Գյուղի վարչական ղեկավարի հետ անընդհատ կապի մեջ ենք, խնդիրներին ծանոթ ենք, ինքս հաճախ եմ այցելում գյուղ եւ հավատացեք, ամեն բան արվելու է, հնարավորության սահմաններում, վերոնշյալ խնդիրների լուծման համար»:  
Բնակիչներն անհամբեր սպասում են նաեւ «Վեոլիա ջուր» ընկերության աշխատանքների ավարտին, որ ի վերջո լուծվի տասնամյակների խնդիրը՝ խմելու ջուր ունենալը:
Բնակիչների հետ զրույցում հարցրի. «Հնարավո՞ր է՝ ադրբեջանցիների ներկայությունը տեղափոխության պատճառ դառնա»:
Պատասխանը միանշանակ էր.
-Երբե՛ք։
   
 

Տիգրանուհի Բադալյան