Մեծարգո Սամվել Ալեքսանյան

Սիրով շնորհավորում եմ Ձեր ծննդյան 70-ամյակը:

Ինչպես առաջ, այնպես և հիմա ծննդյան և շնորհանդեսային գրավոր ու բանավոր խոսքեր ես հազվադեպ եմ գրում կամ ասում: Հակառակ կյանքի ծանր հոգսերին և իմ շատ խիտ զբաղվածությանը, գրում եմ՝ գրավոր շնորհավորելու Ձեր հոբելյանը։

Ձեզ ճանաչում եմ արդեն քանի՜ տարի: Այդքան ժամանակ գրական հոդվածներով թղթակցել եմ Ձեր թերթին, քիչ չեն եղել նաև առանձին համարների հետ կապված նախնական քննարկումները: Սա եղել է ստեղծագործական աշխատանք. թե՛ այդ ընթացքում, թե՛ թերթի համարները տպագրվելուց հետո ես ճանաչել եմ Ձեզ և Ձեր միջոցով նաև խմբագրության աշխատակիցներին:

Ձեր թերթի բացառիկ համարներն ինձ հիացրել են, որովհետև տվյալ նյութը լուսաբանելու նպատակով ձգտել եք համակողմանի, գրեթե հանրագիտական ամբողջության: Սա հեշտ չէ և նշանակում է գործ ունենալ ոչ միայն բազմաթիվ հեղինակների, այլև թանգարանների ու արխիվների հետ: Լավ են լուծվում նաև նկարների, լուսանկարների, ընդհանուր ձևավորման հարցը:

Այս տեսակետից մարզային թերթերի մեջ «Սյունյաց երկիր»–ը էականորեն տարբերվում է: Բացառիկներից առանձին համարներ ես պահում եմ իմ գրադարանում:

Թերթում տրոփում է Սյունյաց աշխարհի ոգին՝ կենդանի թրթիռներով ներկայացնելով և՛ պատմական անցյալը, և՛ ստեղծվող ու շարունակվող ներկան, և՛ տարածաշրջանի հիմնախնդիրները, և՛ դրանց լուծմանը նվիրված մարդկանց կերպարները: Այս տեսակետից թերթը միշտ եղել է դիրքերում և երբեք չի դարձել դասալիք:

Ահա այս ամենն ինձ բարոյական իրավունք են տալիս չլռելու, սրտաբաց ձեռքս մեկնելու Ձեզ և, միանալով բոլոր բարեմաղթանքներին, ուղիղ նայել Ձեզ ու ասել՝ շնորհավոր ծննդյանդ 70-ամյակը, մեծարգո Սամվել Ալեքսանյան:

Դավիթ Գասպարյան

Բանասիրական գիտությունների դոկտոր, պրոֆեսոր