Արմեն Գրիգորի Հայրապետյան. ծնվել է 1987 թ․ օգոստոսի 30-ին Սյունիքի մարզի Մեղրի քաղաքում։ Սովորել է Մեղրու N 2 միջնակարգ դպրոցում: Պարտադիր զինվորական ծառայությունն անց է կացրել Մատաղիսում։ Ամուսնացած էր, ունի 2 դուստր։

2009 թ․ պայմանագրային ծառայության է անցել Մեղրու գնդում՝ որպես դիպուկահար։

Արմենը դիպուկահարի իր գործ-ծառայությունը հրաշալի էր կատարում, ծառայակից ընկերները նրա մասին անթաքույց ցավով են խոսում․ «Արմենի մասին միայն լավը կարող ենք ասել, ընտանիքին ու ընկերներին նվիրված, խելացի տղա էր, հարգանքով, հայրենասեր, աշխատասեր․․․»։

Կինը կոտրված է, ամուսնու մասին խոսելը ծանր է նրա համար, երեխաներից ավագը, ով դեռ 7 տարեկան էլ չկա, ամեն օր հայրիկին է սպասում․ փոքրիկը կարծում էր, թե շատ ձյուն է եկել, դրա համար հայրիկը չի գալիս դիրքերից, հիմա արեւ է ու Էմիլին չի հասկանում, թե ինչու հայրիկը չի գալիս, հետեւում է զինվորական մեքենաների շարքին եւ ուշադիր զննում յուրաքանչյուր իջնող զինվորականի, երբ տեսնում է, որ վերջինն իջավ, տխրում է․ «Ուրեմն՝ պապաս էս մեկով էլ չեկավ․․․»։

Արմենն իր ծառայության մասին երբեք ոչինչ չէր պատմում։ Կինը գիտեր միայն, որ ամուսինը դիպուկահար է, նույնիսկ տեղյակ չի եղել, որ ամուսինը ոչ թե Մեղրուն մոտ գտնվող դիրքերում  է, այլ՝ Արցախում։

Արմենը տուն էր զանգահարել հոկտեմբերի 5-ին, խոսել երեխաների հետ, ավագ դստերը խորհուրդ տվել՝ անպայման լավ սովորել ու միշտ լսել մայրիկին։

Ավա՜ղ, խոսակցությունը դարձել էր վերջինը, խոսելուց ժամեր անց ընկել է քաջ հայորդին․․․

Արմեն Հայրապետյանի աճյունն ամփոփված է Մեղրու գերեզմանատանը։

Տիգրանուհի Բադալյան