«Ավալ թրեիդ» ՍՊ ընկերություն. սա Սիսիանի մի խումբ կանանց «թագավորության» հասցեն է: Այստեղ տղամարդկանց մատների վրա կարելի է հաշվել: Սակայն նրանք «եղանակ» ստեղծող չեն: Այստեղ ժամանակի տերը, «եղանակ» ստեղծողը, «խաղի կանոններ» թելադրողը կանայք են: Եվ հետաքրքիրն այն է, որ որ կանայք այստեղ գործում են հանուն Սիսիանի սկզբունքով: Իսկ դրա ամենամեծ «հուշարարը» արտադրանքի բարձր որակն է: Նրանք ամեն ճիգ գործադրում են, որ միայն ու միայն որակյալ արտադրանք թողարկեն: Նրանց թողարկած արտադրանքն իրացվում է Ռուսաստանի Դաշնությունում: Եվ պատվիրատուների ցանկն անընդհատ ընդլայնվում է: 20-30 անուն արտադրատեսակ է թողարկվում այստեղ: Տեսականին բավականին հարուստ է՝ մանկական, կանացի, տղամարդու ներքնազգեստ, նաեւ տրիկոտաժե սավաններ՝ հետաքրքիր լուծմամբ: Այս սավանները սովորական, մեր իմացած սավանների նման չեն, դրանք համարյա նման են ծածկոցների եւ  չեն «փախչում» անկողնուց:

Ժամանակակից մեքենասարքավորումների շնորհիվ կանայք կարողանում են շունչ տալ դիզայներների երեւակայությանը: Դրա համար էլ նրանց արտադրանքը միշտ պահանջարկ ունի:
Կարի այս արտադրամասում է աշխատում նաեւ Սուսաննա Մանուկյանը:

- Ամսական 70-90 հազար դրամ աշխատավարձ եմ ստանում: Մինչեւ երկինք գոհ եմ բոլորից: Աստված թող այս արտադրամասը ստեղծողներին շատ հաջողություն տա, երջանիկ ու առողջ լինեն, ուր էլ գնան, ինչ գործ էլ ձեռնարկեն՝ նրանց ճանապարհին միշտ կանաչ լույս վառվի:

- Լավ էլ փիլիսոփայում ես, - կողքից ասում է Նաիրուհին:

- Չեմ փիլիսոփայում, - ասում է Սուսաննան: - Ես 60 տարեկան եմ, շուտով թոշակի եմ գնալու:Թոշակ կստանամ ու կապրեմ: Բայց ես չեմ ասում՝ ինձնից հետո՝ թեկուզ ջրհեղեղ: Այստեղ երիտասարդ շատ կանայք են աշխատում:  Ուզում եմ, որ նրանք  միշտ աշխատանք ունենան: Ինչի համար էլ օրհնում եմ այդ մարդկանց:

- Երկու աղջիկ ունեմ, ամուսինս էլ չի աշխատում,-ասում է Աննա Օհանյանը, - մեր ընտանիքի սոցիալական վիճակը ստիպեց գալ այստեղ: Հիմա ինչ-որ չափով մեղմացել է մեր ընտանիքի սոցիալական վիճակը՝ իմ աշխատանքի շնորհիվ:

Իսկ Ռիմա Գրիգորյանը որակի գծով հսկիչ է:

- Սիսիանցի կանայք լավ են աշխատում: Օրվա մեջ հատ ու կենտ արտադրանք ենք խոտանում: Չափազանցրած չեմ լինի, եթե ասեմ՝ մանրադիտակի տակով ենք անցկացնում ամեն մի արտադրանք: Ինչու պետք է ամոթով թողնենք այս գործը նախաձեռնողներին:

Իսկ նախաձեռնողն Արմեն Գալստյանն  է: Ծագումով, արմատներով Սիսիանից է: Առհասարակ, սիսիանցի մեծահարուստներն իրենց կապը չեն կտրում հայրենի հողից: Հաճախ են գնում-գալիս, սիսիանցու դարդին դարման անում: Նրանք փող չեն բաժանում ընտանիքներին, դա   մի պահ է բարելավում  ընտանիքի սոցիալական վիճակը եւ նորից մարդիկ կանգնում են կոտրած տաշտակի առջեւ: Դրա համար էլ նրանք արմատական գործ են ձեռնարկում: Եվ ես հիշում եմ դպրոցում սովորած մի բանաստեղծության հետեւյալ տողերը՝ միրգը կերա, միրգը գնաց, իսկ իմ սիրած գիրքը մնաց: Եվ նրանք «գիրք» են ստեղծում: Արմեն Գալստյանի «գիրքն» էլ կարի այս արտադրամասն է: Նա դրանով կանանց զբաղվածության խնդիր է լուծել հայրենի Սիսիանում: Ի դեպ, նա  տրիկոտաժի նման  արտադրամաս ունի նաեւ Ռուսաստանում:

- Արմեն Գալստյանին շահույթը չի հետաքրքրում, - ասում է ՍՊ ընկերության գործադիր տնօրեն Արմեն Անդրեասյանը, - նրան պետք է, որ  Սիսիանի կանայք գործ ունենան, կարողանան հոգալ իրենց ընտանիքի հոգսեր:  Երեւի կհարցնեք՝ ինչո՞ւ հենց կանայք, որովհետեւ տղամարդիկ կարող են բանվորություն անել, իսկ կանայք... Դրա համար էլ այս արտադրամասը հիմնեց:

-  Մեզ համար աշխատանքը  կարեւոր է նաեւ այս տեսանկյունից՝ շփվում ենք իրար հետ, չենք «նեխում»  տանը, մեզ հասարակության մեջ ավելորդ չենք զգում: Ավելորդության զգացումը թունավոր օձի է նման, որ մտավ մեջդ... Աննան է ասում: Դրա համար էլ ասում եմ՝ թող երիցս օրհնվեն ռուսաստանաբնակ մեր սիսիանցիները, որ մեզ աշխատելու, մարդ զգալու  հնարավորություն են տվել:

Ժամանակակից մեքենասարքավորումներ են տեղադրվել նաեւ ձեւման արտադրամասում: Դրանք հնարավորություն են տալիս անգամ առանց մեկ միլիմետր շեղում տալու բարձրորակ ձեւվածք տալ:  Իսկ դա որակյալ արտադրանք տալու կարեւոր բաղադրիչներից մեկն է: Փաթեթավորման արտադրամասում ըստ երեեւույթին այդ պահին շատ էր աշխատանքը, որ որակի հսկիչներն անգամ ընդգրկված էին այդ գործում: Երեւի Ռուսաստանից նոր պատվեր է գալու: Արտադրամասում  որեւէ արտադրանքի վրա պիտակ չտեսա: Կարդալով հայացքս՝ փաթեթավորողներից մեկն ասում է՝ արտադրանքն ապրանքային վերջնական տեսքի է բերվում  Ռուսաստանում:

- 2013թ. հանրապետության նախագահն այցելեց մեր արտադրամաս: Եվ նա անսքող հպարտությամբ  գնաց արտադրամասից, - ասում է Արմեն Անդրեասյանը, - եւ ոչ միայն այդ,  մի քանի խնդիրներ կային: Նախագահը լուծեց դրանք: Դրա շնորհիվ ավելացավ աշխատողների թիվը:
Արմեն Անդրեասյանին Արմեն Գալստյանը գտավ: Վերջինիս հարկավոր էր այնպիսի մարդ, ով կկարողանար ֆինանսներն ու արտադրությունը ղեկավարել: Որտեղ արտադրություն, այնտեղ փող: Եվ որպեսզի այն զուլալ ջուրը, որով սնվում են սիսիանցի շատ ընտանիքներ, չպղտորվեր, հարկավոր էր անաչառ, ազնիվ մարդ: Այդպիսի որակներ նա գտավ Արմեն Անդրեասյանի մեջ:

Արմեն Անդրեասյանն ավարտել է Երեւանի գյուղատնտեսական ինստիտուտի տնտեսագիտական ֆակուլտետը, աշխատել է հարկային տեսչությունում, ունեցել է սեփական բիզնես: Եվ արդեն քանի տարի է՝ ղեկավարում է այս կոլեկտիվը:

- Մեր գործերն ավելի լավ կընթանային, եթե ռուսական ռուբլու կուրսը գոնե մի քիչ բարձրանար, եթե  Ռուսաստանը պատժամիջոցների տակ չլիներ: Չենք հուսահատվում, ժամանակի հետ այդ հարցերը կլուծվեն, հիմա կարեւորն  այն է, որ աշխատանքի ռիթմը չգցենք, որովհետեւ սիսիանցի 58 ընտանիքի հավատի տունն է մեր ընկերությունը, սիսիանցիների  համար վաղվա օրվա հանդեպ վստահությունն է այստեղ ծնվում: Նրանք կարողանում են ժամանակին աշխատավարձ ստանալ, հոգալ իրենց կոմունալ ծախսերը, մարել խանութների պարտքերը, երեխաներին դպրոց ուղարկել, - ասում է Արմեն Անդրեասյանը:

Եվ Աստծո օրհնությամբ բացվող յուրաքանչյուր օրը սիսիանցի այս 58 ընտանիքի համար դառնում է արարումի օր... Նրանց ընտանիքի լույսն  այստեղից է սկիզբ առնում:

ԱԼՎԱՐԴ ՄԵՍՐՈՊՅԱՆ