«Հասարակությունը Նիկոլ Փաշինյանին ընկալում է նախ որպես քաղաքական գործիչ, ոչ թե լրագրող», — ասաց Խաչատրյանը։

Հետևաբար վարչապետը դժվար թե կարողանա ազդել ապագա մասնագետների ընտրության վրա։ Նախկինում լրագրողի մասնագիտությունը կարգավիճակ էր տալիս, Հայաստանում դեռ մի քանի տարի առաջ ֆակուլտետը պահանջարկ էր վայելում։ Իրավիճակը փոխեցին համացանցն ու սոցիալական կայքերը։

Փորձագետը նշում է, որ երկրին ու ոլորտին այսօր էլ են պրոֆեսիոնալ լրագրողներ պետք։ Սակայն տեղեկատվության հիմնական հոսքը գալիս է սոցիալական կայքերից, ոչ թե ԶԼՄ-ներից։

Հայաստանում քիչ պահանջարկ ունեն ճարտարագետի, աստվածաբանի, տնտեսագետի և մի քանի այլ մասնագիտությունները։ Ամենաբարձր վարկանիշն ունեն ինֆորմատիկայի ու իրավաբանության ֆակուլտետները։

Փորձագետը կանխատեսում է, որ այս տարվա սեպտեմբերից Հայաստանի բուհերում ճգնաժամ է լինելու։ Պատճառը 12-ամյա կրթական համակարգն է։

«Դիմորդները քիչ են, շատ ուղղություններում թափուր տեղեր կան։ Իրավիճակը կարգավորելու համար մոտ հինգ տարի է հարկավոր», —ասաց Խաչատրյանը։

Բանն այն է, որ Հայաստանի իշխանությունները 2000-ականներին են որոշել անցնել 12-ամյա կրթական համակարգին, ու արդեն 2006 թվականին առաջին դասարանցիներին, կախված տարիքից, երկու խմբի բաժանեցին։

Այն երեխաները, որոնք 7 տարեկանում էին դպրոց գնացել, պետք է 11 տարի սովորեին հին համակարգով։ Իսկ այն երեխաները, որոնք 2006-ին 6 տարեկան էին, պետք է կրթություն ստանային նոր համակարգով և սովորեին 12 տարի։

Հայաստանի դպրոցները տարեկան 35 հազար շրջանավարտ են ունենում։ Քանի որ 2006 թվականին առաջին դասարանցիներին երկու խմբի էին բաժանել, մի խումբը (մոտ 20 հազար) 2017 թվականին ավարտեցին, մյուս խումբը (մոտ 15 հազար)` 2018-ին։

Այս պատճառով էլ բուհերում թափուր տեղեր են մնացել։ Ստացվում է, որ համակարգը գործարկել են, բայց չեն մտածել` ինչպես պետք է այն գործի հետագայում։ Արդյունքում բուհերը հայտնվել են ճգնաժամային իրավիճակում, և գրեթե բոլոր բուհերում թափուր տեղեր են մնացել, պետությունից էլ ֆինանսավորում չկա։

Փորձագետը կարծում է, որ այդ խնդրի միակ լուծումը պետական աջակցությունն է։