Հանրապետության սահմանադրության փոփոխությունների հանրաքվեի նախօրեին պարզորոշ է դարձել հայաստանյան հանքարդյունաբերության հսկայի՝ «Զանգեզուրի պղնձամոլիբդենային կոմբինատ» ՓԲ ընկերության՝ մոտ 3500 հոգուց բաղկացած կոլեկտիվի վերաբերմունքը համապետական այդ միջոցառման հանդեպ:

Կոլեկտիվը ոչ միայն ամենամեծն է Սյունիքի մարզում, ոչ միայն երկրի խոշորագույն հարկատուների առաջին հորիզոնականները զբաղեցնողներից մեկն է, այլեւ սյունիքյան միջավայրում եւ մասնավորապես Կապանի տարածաշրջանում ունի հանրային աջակցության մեծ ռեսուրս, վստահության լուրջ քվե: Ընդ որում՝ այդ վստահությունը վերջին մեկ-մեկուկես տարում ձեռք է բերվել հանքագործների ու նրանց ընտանիքների հանդեպ տածած ուշադրության, ձեռնարկության աշխատանքների արդյունավետության բարձրացման, տարածաշրջանի հիմնախնդիրների հանդեպ մտահոգության գործնական դրսեւորման, սոցիալական բազմաթիվ ծրագրերի իրականացման շնորհիվ: Ծրագրերից ուշագրավ են հատկապես մարզկենտրոնի հրապարակի վերակառուցումը, Վաչագան գետի՝ Կապան քաղաքի տարածքով անցնող հունի մաքրումը…

Քաջարանցի հանքագործների հետ հանդիպումների արդյունքում եկանք եզրակացության՝ Զանգեզուրի պղնձամոլիբդենային կոմբինատի կոլեկտիվը սահմանադրության ներկա փոփոխությունները համարում է կարեւոր քայլ հայոց պետականության ամրապնդման ճանապարհին եւ պատրաստ է «այո» ասելու առաջարկվող նախագծին:

Ամենակարեւորը՝ «այո»-ն հանքագործների մեծ մասի գիտակցական դիրքորոշումն է:

Ինչո՞ւ են հանքագործները կողմ սահմանադրության փոփոխությունների առաջարկվող նախագծին:

Նախ՝ կոլեկտիվում հստակ գիտակցում են, որ առաջարկվող փոփոխությունները շատ կարեւոր են երկրի առաջընթացի, հայոց պետականության կայացման գործում:

Գիտակցում են նաեւ, որ հանրապետության յուրաքանչյուր քաղաքացի, այդ թվում՝ ամեն մի հանքագործ, պատասխանատու է երկրի ներկայի ու ապագայի համար:

Կա նաեւ հիմնավոր վստահություն ընկերության ղեկավարության հանդեպ:

Ընկերության ներկայացուցիչներից մի քանիսի դիրքորոշումը՝ ստորեւ:

Աշոտ Մարգարյան, «Զանգեզուրի ՊՄԿ» ՓԲԸ տեխնիկական տնօրեն. «Ինձ առավել շատ հետաքրքրեց հատկապես փոփոխությունների նախագծի տնտեսական բլոկը: Եվ դա՝ ոչ միայն աշխատանքիս բերումով: Առանց տնտեսական կայուն հիմքի, առանց տնտեսության համաչափ զարգացման երկրի առաջընթացի մասին անգամ չարժե մտածել: Իսկ նախագծում, փաստորեն, ճանաչվում եւ հավասարապես պաշտպանվում են սեփականության բոլոր ձեւերը: Հոդված 11-ով երկրի տնտեսական կարգի հիմքը հռչակվում են սոցիալական շուկայական տնտեսությունը, տնտեսական գործունեության ազատությունը, ազատ տնտեսական մրցակցությունը եւ բնակչության տնտեսական բարեկեցությունն ու սոցիալական արդարությունը: Ըստ փոփոխությունների նախագծի. «Պետությունը խթանում է շրջակա միջավայրի պահպանությունը, բարելավումը եւ վերականգնումը, բնական պաշարների ողջամիտ օգտագործումը՝ ղեկավարվելով կայուն զարգացման սկզբունքով եւ հաշվի առնելով պատասխանատվությունն ապագա սերունդների առջեւ»: Այդ հարցերը հետաքրքրում են հանքարդյունաբերության մեջ ընդգրկված յուրաքանչյուր մարդու, իսկ հռչակված դրույթները մեզ սրտամոտ են»:

Վահե Հակոբյան, «Զանգեզուրի ՊՄԿ» ՓԲԸ վարչական տնօրեն. «Յուրաքանչյուր պետության զարգացման համար առանցքային նշանակություն ունի կայունությունը: Իմ կարծիքով սույն փոփոխությունները, նախեւառաջ, երկրի կայուն զարգացումը երաշխավորելու միտում ունեն: Մյուս կողմից՝ որակապես նոր մակարդակի են բարձրացվում մարդու իրավունքների երաշխավորումը, ապահովումն ու պաշտպանությունը: Այնուհետեւ՝ ամբողջ նախագծում կարմիր թելի պես անցնում է պետական կառավարման համակարգն ավելի արդյունավետ դարձնելու, իշխանության պատասխանատվությունը մեծացնելու միտումը: Չի կարելի չտեսնել երկրի քաղաքական իշխանության գերկենտրոնացվածությունը հաղթահարելու եւ ժողովրդավարական քաղաքական համակարգ ձեւավորելու շունչը»:

Կարեն Մկրտչյան, «Զանգեզուրի ՊՄԿ» ՓԲԸ շինարարության գծով տնօրենի տեղակալ. «Գունավոր մետաղների միջազգային շուկայում ստեղծված ծանր վիճակում, գների նման անկման պայմաններում կոմբինատը կարողացավ ապահովել եւ ապահովում է ձեռնարկության համաչափ աշխատանքը, չի կասեցնում նախկինում ստանձնած սոցիալական պարտավորությունների եւ նախկինում սկսած սոցիալական ծրագրերի կատարումը: Ընդհակառակը՝ լրացուցիչ պարտավորություններ է ստանձնում Սյունիքի մարզում եւ առանձնապես Կապանի տարածաշրջանում: Նաեւ այդ ամենի շնորհիվ է, որ ընկերության ներկայիս ղեկավարությունը հարգանք ու վստահություն է վայելում ոչ միայն հանքագործների շրջանում, այլեւ տարածաշրջանի բնակչության մեջ»:

Ահա այսպես՝ մեկ ընտանիքին, մեկ թիմին բնորոշ միասնությամբ ու համախմբվածությամբ է Զանգեզուրի պղնձամոլիբդենային կոմբինատի կոլեկտիվն արձագանքում առաջիկա հանրաքվեին:

Քաջարանցի հանքագործների մեկտեղված ջանքերն ու հստակ դիրքորոշումը, հանրապետությունում ծավալված քարոզչության համապատկերի վրա, միգուցե եւ առաջին հայացքից ընկալվեն իբրեւ վարչական ռեսուրսի արտահայտման յուրօրինակ ձեւ: Սակայն… Նախորդ մի քանի ընտրությունները, նաեւ ՀՀ նախագահի վերջին ընտրությունը ցույց են տվել, որ հանքագործների միջավայրում «վարչական ռեսուրս» ասվածն այնքան էլ կենսունակ հասկացություն կամ երեւույթ չէ: Քաջարանը նաեւ այդ հարցում իր ավանդույթներն ունի: Այնտեղ մեկ ճանապարհ կա՝ գիտակցված «այո», ազատ կամարտահայտություն, թափանցիկ ընտրություն… Այդ ճանապարհով էլ, որքանով հասկանում ենք, դեկտեմբերի 6-ի հանրաքվեին ընդառաջ է գնում Քաջարանը:

ՍԱՄՎԵԼ ԱԼԵՔՍԱՆՅԱՆ