Արթուր Լենդրուշի Առաքելյանը ծնվել է 1964 թ. դեկտեմբերի 18-ին, Գորիսի տարածաշրջանի Սվարանց գյուղում։

1982 թվականին՝ խորհրդային բանակի շարքերում, ծառայել է Գերմանիայի Դեմոկրատական Հանրապետությունում։

Ծառայությունից հետո սովորել է Ռուսաստանի Դաշնությունում։

Հաջողակ գործարար էր, հիմնել է ցեմենտի գործարան` «Սվարանց ցեմենտ», որի տնօրենն էր, և «Царская усадьба» հյուրանոցային համալիրը։

Վախճանվել է 2025 թ․ դեկտեմբերի 11-ին։ Հուղարկավորվել է Ռուսաստանի Դաշնությունում, հոգեհանգիստը կազմակերպվել է Սվարանցի Սուրբ Հազարափրկիչ եկեղեցում։

Արթուր Առաքելյանը լույս աշխարհ է եկել Սվարանց գյուղում՝ Խոսրովի որդի Լենդրուշ Առաքելյանի (Թավադու) ընտանիքում։ Վեց դուստրերից հետո ծնված արու զավակի աշխարհ գալը մեծ ուրախություն է պատճառել հարազատներին, համագյուղացիներին։

Թավադին պարզ ու բարի մարդ էր, ով պատրաստում էր գյուղացիների տան դռներն ու լուսամուտները և գյուղում բարի անուն էր վաստակել։

Բարեգործությունից անմասն չի մնացել Թավադու որդի Արթուր Առաքելյանը, ով հոր խորհրդով ձեռնամուխ եղավ Սվարանցի խոնարհված Սուրբ Հազարափրկիչ եկեղեցու վերակառուցմանը։ Արթուրը մեծ լումա ունի նաև Արցախի Հանրապետությունում։ Քրոջ` «Ղարաբաղ» ՀԿ նախագահ Սիրվարդ Գալստյանի միջոցով բարեգործական ծրագրեր է իրականացրել, որի մասին չէր սիրում բարձրաձայնել։

Արթուրը Ռուսաստանի Դաշնությունում մեծ կարողությունների տեր էր, սակայն նրա սիրտը Սվարանցում էր։ Նյութապես օգնում էր համագյուղացիներին։ Հայրենիքից հեռու լինելով՝ առիթը բաց չէր թողնում՝ նեցուկ լինելու համագյուղացիներին։

Սվարանցը սգում է իր արժանավոր զավակի մահը և ցավակցում հարազատներին ու մերձավորներին։

Արթուրի, Առաքելյանների և Սվարանցի ննջեցյալների հիշատակը հավերժացնելու համար եկեղեցու բակում օրերս տեղադրվեց «Կենաց ծառ» հուշակոթողը (հեղինակ` ժողովրդական վարպետ Վարազդատ Համբարձումյան)։

Ինչպես կասեր Ամենայն հայոց բանաստեղծը՝ «Գործն է անմահ, լա՛վ իմացեք, որ խոսվում է դարեդար․․․»։

Սվարանց գյուղի բնակիչներ