Այն, ինչ պիտի ասեմ, չարչարանաց պատմություն կարող է թվալ: Բնակվում եմ Հունան Ավետիսյան փողոցի թիվ 1 շենքի վերջին հարկում: Դա Կապանի առաջին իննհարկանին է՝ կառուցված 1960-ական թվականներին: Շենքի տանիքն անմխիթար վիճակում էր հայտնվել: 2019-ի ամռանը «Գազկոմշին» ՍՊԸ ընկերությունն ապամոնտաժեց տանիքը և նորը կառուցվեց: Բայց արվածը հակառակ արդյունքը տվեց, քանզի անձրևաջրերը և  ձնհալոցքի ջրերը  նախկինի պես շարունակեցին անարգել թափանցել մեր բնակարանը: Եվ յուրաքանչյուր ձյուն գալուց հետո բարձրանում եմ տանիք, մի կերպ՝ փորսող տալով հեռացնում եմ ձյունը, որպեսզի հերթական անգամ բնակարանս չտուժի ձնաջրից:

Ճիշտ է, վերանորոգող կազմակերպությունը որոշակի չափով փոխհատուցեց  հասցված վնասը, ինչին որոշակի գումար ավելացնելով (վարկի միջոցով ստացած) նորոգեցի բնակարանս: Դեռևս վարկը չմարած՝ ձյուն գալուց  հետո, կրկին բնակարանս ջուր լցվեց: Բազմիցս դիմել եմ Սյունիքի մարզպետարանի քաղաքաշինության վարչություն, որի մասնագետները եղել են տեղում, խոստացել նորոգել, բայց գործը խոստումներից այն կողմ չի անցել:

Ճարահատյալ դիմում եմ  չորրորդ իշխանությանը՝ «Սյունյաց երկիր» թերթի խմբագրությանը՝ ակնկալելով, որ Ձեր միջամտությունից հետո գոնե սայլը տեղից կշարժվի: Այսպես այլևս ապրել չի կարելի, մանավանդ պատկան մարմինների  նման անտարբերության պատճառով:

 Ենգիբար Խաչատրյան

Հունան Ավետիսյան փողոցի

թիվ 1  շենքի բնակիչ