Արցախի թեժ կետերից, հրետակոծվող սահմանային քաղաքներից ու գյուղերից տարհանվածներին՝ կանանց ու երեխաներին, ծերերին բարձր կազմակերպվածությամբ ընդունեցին նաեւ Գորիսի տեղական իշխանությունը, առանձին հյուրանոցատերեր, ողջ ազգաբնակչությունը, տրամադրվեցին, ռազմական կարգապահությամբ գործարկված քաղաքի մսուր-մանկապարտեզները, գիշերօթիկ դպրոցը:

Որոշ աղետահար ընտանիքներ ապաստանել են հենց քաղաքացիների տներում, բոլորն են պատրաստակամ իրենց հարկի տակ ապաստանելու աղետի ենթարկված տարհանվածներին, բայց, կարծես, դրա անհրաժեշտությունը շատ չկա:

Հայտնի չէ, թե որքան կշարունակվի թշնամու կողմից սանձազերծված աղետալի պատերազմը, հրետակոծված տարածքներից խոհեմաբար եւ ժամանակավոր տարհանված կանայք ու մանկահասակ երեխաները այս պահին ապահովված են բարեկարգ եւ հարմարավետ ապաստարաններով, սննդով, հագուստով:

Չի դադարում օգնության ձեռք պարզած ազգաբնակչության հոսքը նաեւ ապաստանվածների վայրեր: Ապաստանվածներին օգնության ձեռք են պարզել Հայաստանի տարբեր վայրերից, տեղական իշխանությունը կազմակերպում է նաեւ ուղարկված օգնությունների տրամադրումը բոլոր պայմաններով ապահովված, անվտանգությունն ապահով՝ հանգրվանած կետերին:

Մեր տարհանվածները գոհ են, իսկ շնորհակալ լինելու կարիք ամենեւին էլ չկա. հարազատից շնորհակալ չեն լինում, մենք բոլորս մեկ տուն, մեկ հոգի եւ մեկ մարմին ենք:

Ապաստանված կանանց որդիներն ու եղբայրները, ամուսիններն այս պահին էլ մարտադաշտում են,կենաց ու մահու կռիվ են տալիս՝ պաշտպանելով հայրենի սահմանները:

Փառք ու պատիվ նրանց,կարող են լիովին հանգիստ լինել. թիկունքն ամուր եւ միաձույլ է, իրենց ընտանիքները՝ մայրերն ու քույրերը, կանայք ու մանուկները՝ լիովին պաշտպանված:

Սուսաննա Բաբաջանյան

ԵԿՄ անդամ, պատերազմական գործողությունների մասնակից-լրագրող