Անդրեասյան Գոռ Ռոբերտի․ ծնվել է 2000թ․ սեպտեմբերի 24-ին Սյունիքի մարզի Եղվարդ գյուղում։ Գոռը պաշտում էր իր ծննդավայրը, համեստ, քչախոս պատանին գովեստներ չէր խնայում, երբ խոսքը հայրենի գյուղին էր վերաբերում։ Սովորել է Կապանի թիվ 2 ավագ դպրոցում։ Մաթեմատիկան նրա տարերքն էր, հոբբին, զբաղմունքը․ ազատ ժամանակը նվիրում էր տրամաբանական խնդիրների լուծմանը։ Դպրոցն ավարտելուց հետո ընդունվել է Տնտեսագիտական համալսարանի ֆինանսներ բաժինը։ 2019թ․ զորակոչվել է բանակ, ուսումնական շրջանն անց է կացրել Լուսակերտի զորամասում, ապա կրտսեր սերժանտ Գոռը՝ որպես հակատանկային մարտկոցի ավագ օպերատոր տեղափոխվել է Արա Լեռան զորամաս։

Խելացի, համեստ, մաթեմատիկական լավ ունակություններ ունեցող զինվորին հրամանատարական անձնակազմը շուտ նկատեց, հաշվարկները կատարում էր անսխալ, գերազանց տիրապետում էր զենքին։

2020թ․ սեպտեմբերի 27-ին սկսվեց պատերազմը։ Սեպտեմբերի 27-ը նաեւ Գոռի եղբոր ծննդյան օրն էր․ երեկոյան զանգահարել էր տուն, հանգստացրել տանեցիներին՝ ասել, որ իրենց մոտ ամեն ինչ լավ է։ Հետագայում եւս, հնարավորության դեպքում, զանգահարում էր, խոսում, մխիթարում։ «Այնքան հանգիստ էր խոսում, որ չէինք կարող պատկերացնել, թե ինչ օրեր է ապրում, ասում էր՝ «Գիտեք ինչքան ցեպավոր ենք խփել», հետո վիրավոր ընկերներից ենք իմացել, թե ինչ ծանր ու թեժ մարտերի է մասնակցել»», -արցունքներն աչքերին պատմում է մայրը։   

Հոկտեմբերի 10-ին Գոռն ընկերների հետ ընկել էր շրջափակման մեջ․ ծնողներին հայտնել էին, որ զոհվել է, բայց մարմինը ամիսներ անց միայն գտնվեց։

Գոռը զոհեց ամենաթանկը հայրենիքին, մեզ թողնելով իր ու ընկերների արյամբ ներծծված հողն ազատ պահելու պատգամը․․․

Տիգրանուհի Բադալյան