Նոյեմբերի 28-ին «Սյունյաց երկրի» ստեղծագործական խումբը Քաջարան համայնքի Փուխրուտ գյուղում էր։

Նպատակ ունեինք ծանոթանալ Մեծ հայրենականում զոհված փուխրուտցիների հիշատակը հավերժացնող հուշարձանին, սակայն չէինք կարող չհիշել Փուխրուտի  չափազանց ուշագրավ ավետարանի մասին (հեղինակ՝ Աստվածատուր երեց Եվդոկացի), որ ստեղծվել է 1686 թվականին գյուղի Սուրբ Ստեփանոս եկեղեցում, իսկ այժմ պահվում է Մատենադարանում։ Ավետարանը ստացողը և պատվիրատուն Բարսեղ վաճառականն էր և նրա հայրը՝ Խոջա Մեհրաբը, ինչն ապացուցում է, որ ժամանակին այդ գյուղում կար տոհմային առևտրական կամ խոջայական գերդաստան։

Սակայն մեծ ափսոսանք ապրեցինք, երբ իմացանք, որ Սյունյաց աշխարհի նշանավոր և գեղատեսիլ այդ գյուղը գրեթե անմարդաբնակ է հիմա և միայն ամառանոցի դեր է կատարում։

Հաճելի էր տեսնել, որ Լեռնաձոր–Փուխրուտ ճանապարհը հիմնանորոգվում է ՀՀ կառավարության և Քաջարանի համայնքապետարանի մեկտեղված ջանքերով։ Շինաշխատանքներն իրականացնող կազմակերպությունը՝ «Ապառաժ» ՍՊԸ–ն , որն այլևս իր դրական վարկանիշով հայտնի է Սյունիքում, վերաշինվող այդ ճանապարհը դարձրել է բարեհարմար և հուսալի։

Ուզում ենք ենթադրել, որ ճանապարհի վերջնամասը գալիք 2025-ին նույնպես կհիմնանորոգվի։

Հիշեցնենք նաև՝ Փուխրուտ կամ Փխրուտ կամ Բեխերոտ գյուղը գտնվում է Քաջարան քաղաքից 7-8 կմ հարավ–արևելք, Ողջի գետի վերին հոսանքի աջ կողմում, Մեղրու լեռնաշղթայի անտառապատ լեռնալանջին։

Նախկինում գյուղը մտնում էր Սյունյաց աշխարհի Ձորք կամ Կապան գավառի մեջ։

Գյուղն ունի 17-րդ դարի թաղակապ, բազալտե քարից շինված կանգուն եկեղեցի, որի գավթում կան խաչարձան գերեզմաններ։