Պատերազմի հենց առաջին վայրկյաններից սկսած, Հարութը որպես Հայոց պանծալի բանակի հզոր զինվորական, իր ԿԱՐԵՎՈՐԱԳՈՒՅՆ առաքելությունն էր կատարում պատերազմի գոտու այնպիսի հատվածում, ուր դեռ չէր ձևավորվել ռազմաճակատը: Նախքան ԲԱՅՐԱՔԹԱՐՆԵՐԻ մահաբեր աղետը, Հարութն իր ջոկատով մարտական խնդիրը կատարեց գերազանց... Երբ պետք է վերադառնար,...թշնամին վիրավորեց մարտական ընկերներից ոմանց: Հարութը հասցրեց ընկերոջը փրկել, իսկ իրեն մնաց ընդամենը...10 մետր, որպեսզի գլորվեր դեպի փրկարար Ազատության ձորափը, ու... ավա՜ղ. թուրք դիպուկահարը գտավ անորսալի հային ու Հարութին ծանր վիրավորեց թևից... Հարութն արնաքամ եղավ....նրան օգնելն անհնար էր. ընկերներից ոմանք զոհված կամ մահամերձ հայտնվեցին ԱՅՆՏԵՂ, իսկ ոմանք՝ հրաշքով փրկվեցին...նաև Հարութի անձնազոհ արարքի շնորհիվ:

Հարութից ոչ մի լուր չկար սեպտեմբերի վերջից... մինչև .... 2020-21-ի ՍԵՎ ՆՈՐ ՏԱՐԻՆ...Դեկտեմբերի 30-ին անքուն գիշերներ չլուցացրած, հարազատ եղբոր գիշերուզօր որոնումներով դեգերած Էդուարդը՝ Արայիկ Հարությունյանի, գեներալ Մուրադովի, մյուս որդեկորույս ծնողների աջակցությամբ, ի վերջո կարողացավ գտնել Հարութի անկենդան, արդեն անճանաչելի դարձած մարմինը: Իսկ հրաշքի նման գործողությունն անձամբ նախաձեռնեց և իրականացրեց Հարութի լավագույն բարեկամներից մեկը՝ նրա անվանակից Հարութը՝ Գորիսից. առանց որի, Հարութի դին գտնելը հրաշք կթվար...

ՆՆՋԻՐ ԽԱՂԱՂՈՒԹՅԱՄԲ, ՀԵՐՈ՛Ս...

Վաչե Մկրտչյան