Տղայակա՞ն, թե՞ գաղափարական

«Ժամանակ» թերթը գրում է. «Բարգավաճ Հայաստան» կուսակցության ընդդիմադիր զեղումներից հետո ԲՀԿ-ական քաղաքապետերից ոմանք եւ մի շարք համայնքապետեր պատրաստվում են վերանայել իրենց կուսակցական պատկանելությունը` ավելորդ խնդիրներից խուսափելու համար: Նրանց մի մասը, ովքեր բնույթով ընդդիմադիր չեն եւ չեն էլ կարող լինել, ստիպված են կուսակցության լիդերների պարտադրանքով ներկա լինել հանրահավաքներին, ավելին` իրենց հետ կոնկրետ թվով մարդ բերել, ինչը լրացուցիչ անհարմարություններ է ստեղծում: Տարբեր պատճառաբանություններով հրաժարվել եւս չի ստացվում: Վերջիվերջո, «բերման են ենթարկվում» եւ Գյումրու քաղաքապետ Սամվել Բալասանյանի օրինակով կանգնեցվում առաջին շարքերում` երեւալու համար, որ նրանք եւս ներկա են:

«Ժամանակը» փորձեց ԲՀԿ-ական մյուս քաղաքապետերից պարզել` մասնակցո՞ւմ են հանրահավաքներին, եւ արդեն իսկ հաջողվո՞ւմ է իրենց` որպես ընդդիմադիր ղեկավարել իրենց համայնքը: Եղեգնաձորի ԲՀԿ-ական քաղաքապետ Դավիթ Հարությունյանը մեզ հետ զրույցում ասաց, որ հանրահավաքներին մասնակցում է, բայց չի կիսում կուսակցության տեսակետը: «Հա, մասնակցել եմ միտինգներին, բայց ոչ մի բան չեմ կիսում», - ասաց նա: Իսկ երբ հետաքրքրվեցինք, թե այդ դեպքում ստիպողաբա՞ր է մասնակցել հանրահավաքներին ու հնարավո՞ր է` կուսակցությունը լքի նույն տեսակետը չունենալու պատճառով, ԲՀԿ-ական քաղաքապետը, պատճառաբանելով, թե «թաղման տեղում է», հարմար չէ խոսելը, անջատեց հեռախոսը:

Հիշեցնենք, որ ԲՀԿ-ական սկանդալային պատգամավոր Կարո Կարապետյանը` Յուվեցի Կարոն, եւս վերջերս հայտարարել էր, որ «իրենից ընդդիմադիր դուրս չի գա, եւ որ ինքը միտինգի մասնակցող չի, քանի որ նախորդ ընտրություններին ամենաշատ ձայնը Սերժ Սարգսյանի համար հենց ինքն է ապահովել»:

Գեղարքունիքի մարզի Մաքենիսի ԲՀԿ-ական համայնքապետ Հարություն Մանուկյանը նույնպես մեզ հետ զրույցում չընդունեց, թե ինքն ընդդիմադիր է:

Միայն Սիսիանի ԲՀԿ-ական քաղաքապետ Աղասի Հակոբջանյանը մեզ հետ զրույցում, հակառակ վերը թվարկված կուսակիցների, վստահաբար հայտարարեց, թե «կիսում է կուսակցության կարծիքը, մեծ թիմով եւ մեծ ոգեւորությամբ ու ակտիվությամբ մասնակցում է հանրահավաքներին»:

http://news.am, 1 նոյեմբերի 2014թ.

Խմբագրության կողմից

Ի՞նչ սկզբունքով է առաջնորդվում Աղասի Հակոբջանյանը` տղայակա՞ն, թե՞ գաղափարական։ Երկու դեպքում էլ, անշուշտ, իր գործն է։ Մի բան չէ հասկանալի. ինչպե՞ս կարելի է ե՛ւ իշխանության մեջ լինել, ե՛ւ նույն իշխանության դեմ պայքարել։