2020 թ. դեկտեմբերի 18-ին երկրային կյանքին հրաժեշտ տվեց Գառնիկ Արմենակի Հակոբյանը:
Ծնվել է 1942 թ. հունիսի 26-ին Կապանի շրջանի Նորաշենիկ գյուղում:
Սկզբնական կրթությունը ստացել է տեղի տարրական դպրոցում, ապա տասնամյակն ավարտել Շրվենանցի միջնակարգ դպրոցում: Այնուհետեւ ուսումը շարունակել է Քաջարանի շինարարական տեխնիկումում:
1960-63 թթ. խորհրդային բանակում ծառայելուց հետո վերադարձել է Կապան եւ շարունակել ուսումը՝ ավարտելով տեխնիկումը:
Մասնագիտական կրթություն ստանալուց հետո աշխատանքի է անցել «Քաջարանշին» տրեստում՝ վարպետ:
1978-93 թթ. աշխատել է  Կապանի գազալցման կայանում՝ արտադրամասի պետ:
1995-97 թթ. Կապանի Դավիթ Բեկ թաղամասի համատիրության նախագահն էր, ապա՝ բնակվարչության պետը:
Հետագայում «Էյ-Ի-Ջի Սերվիս» ՍՊ ընկերության տնօրենն էր:
Գառնիկ Հակոբյանը մարզական Կապանի երախտավորներից էր, քանզի մեծ ներդրում է ունեցել սպորտի բնագավառում, նաեւ արել է հնարավորը մարզական Կապանը Հայաստանում ճանաչելի դարձնելու համար:
Դեռեւս պատանեկան տարիներին ի հայտ է եկել նրա հակումը սպորտի հանդեպ:
Հատկապես վոլեյբոլի մարզաձեւում ընդգրկվել է Հայաստանի պատանեկան հավաքականում եւ մասնակցել բարձրագույն խմբի առաջնություններին՝ արձանագրելով բազում հաջողություններ:
Գառնիկ Հակոբյանն է հիմնադրել «Գանձասար» ֆուտբոլային ակումբը, որը Հայաստանի մարզաշխարհում ժամանակին մեծ հռչակ ու փառք է բերել Կապանին:
Օրինակելի ընտանիք էր ստեղծել, ունեցել երեք զավակ:
Սակայն անցել է անձնական մեծ դժբախտությունների եւ չարչարանաց ճանապարհով՝՝ 1992-ին կորցրել է 24-ամյա Նորայր զավակին, 2000-ին՝ 25-ամյա Արթուրին: Եվ, այդուհանդերձ, իր մեջ ուժ ու կամք է գտել՝ անձնական մեծ վշտին զուգահեռ իր ուրույն տեղն ունենալ Կապանի կյանքում:
Վաղամեռիկ որդու՝ ֆուտբոլիստ Արթուր Հակոբյանի հիշատակին տասը տարի շարունակ ֆուտբոլային մրցաշար է կազմակերպել:
Գառնիկ Հակոբյանը մեծ հեղինակություն էր վայելում Կապանում եւ տարածաշրջանում, ինչի համար էլ նրա մահն անկեղծ ափսոսանքով է ընդունվել: 
«Սյունյաց երկիրը» նույնպես ափսոսանք է հայտնում եւ ցավակցում Գառնիկ Հակոբյանի հարազատներին ու մերձավորներին՝ համոզված լինելով, որ նրա հիշատակն ու բարի անունը կապրեն ոչ միայն մերձավորների, այլեւ կապանցիների կյանքում: