Միրաքյան Կարապետ Շավարշի, ծնվել է 2001 թ․ սեպտեմբերի 20-ին Գորիս քաղաքում: Սովորել է Գորիսի թիվ 1 միջնակարգ դպրոցում, որն ավարտել է գերազանց առաջադիմությամբ։ 2019 թ․  ընդունվել է Երեւանի պետական համալսարանի մաթեմատիկա եւ մեխանիկա բաժինը։ 2020 թ․ հունվարին զորակոչվել է ազգային բանակ․ ծառայության ուսումնական փուլն անց է կացրել Գյումրու հակատանկային գումարտակում։ Ուսումնական փուլն ավարտելուց հետո տեղափոխվել է Արցախի Հանրապետություն, Մարտունու 2-րդ պաշտպանականում ծառայում էր որպես հակատանկային դասակի հաշվարկի հրամանատար։

Ծառայությունից գոհ էր, կորոնավիրուսի համավարակի պատճառով սահմանափակվել էին զինվորների եւ ծնողների տեսակցությունները, բայց Կարապետն ամեն կերպ հուսադրում էր ծնողներին, ասում, որ համավարակը նահանջելու է ու իրենք հանդիպելու են, ամենից շատ կրտսեր եղբայրը՝ Կարենն էր, սպասում համավարակի սահմանափակումների վերացմանը, քանի որ աշխարհում ամենամոտ ու հարազատ մարդուն տեսնելը նրա նվիրական երազանքներից էր դարձել։

2020 թ․ սեպտեմբերի 27-ին Ադրբեջանը պատերազմ սկսեց․ ծնողների անհանգիստ զանգերին ի պատասխան Կարապետը համոզում էր, որ իրենց մոտ ամեն ինչ հանգիստ է։ Հետո միայն մայրը պիտի հասկանար, որ որդին ծանր մարտերից առաջ էր զանգահարում ու ասում․ «գնում եմ քնելու, հեռախոսն անջատում եմ․․․»։

Հոկտեմբերի 23-ին հակատանկային դասակը, որի կազմում էր Կարապետը, առաջադրանք է ստանում մտնել Ֆիզուլի/Վարանդա/, որն արդեն իսկ թշնամու ձեռքում էր։ Ծանր ու դաժան մարտի ընթացքում զոհվում են դասակի բոլոր տղաները բացի մեկից։ Փորձեցինք կապ հաստատել միակ փրկված զինվորի հետ, բայց մեզ ասացին, որ ընկերների կորստի ցավն ու պատերազմում տեսածը դեռ թարմ են նրա հոգում․ նա խոսել, որեւէ բան պատմել չի ուզում։

Ամիսներ շարունակ ծնողները, հարազատներն ու Կարապետին ճանաչողները սպասել ու աղոթել են․․․

Փետրվարի 20-ին ԴՆԹ հետազոտությունը փաստեց՝ Կարապետ Միրաքյանը զոհվել է․․․

Փետրվարի 22-ին Գորիսի զինվորական պանթեոնում զինվորական պատիվներով հողին հանձնեցին 19-ամյա հայ զինվորին, ով պիտի լավ մաթեմատիկոս դառնար, ում զավակները դեռ պիտի ծնվեին ու ժառանգեին բացառիկ բնավորության ու գիտելիքի տեր Կարապետի գեները․․․

Տիգրանուհի Բադալյան